Przejdź do treści

Co z tą płodnością?

Problem niepłodności wzrasta czy po prostu więcej się o nim mówi? Jak dbać o płoodność i o czym stale zapominamy strając się o dziecko? Na te pytania odpowiedzieli nami lekarz-ginekolog z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Filip Dąbrowski i dr n. med. Barbara Grzechocińska.

 
 

Jak to jest z tą niepłodnością?

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

lek. Filip Andrzej Dąbrowski: Problem niepłodności narasta, ale jest też coraz bardziej uświadomiony w społeczeństwie. Kiedyś, w tradycyjnych społeczeństwach kobieta niepłodna uznawana była za wyklętą. W wielu kulturach mąż miał prawo porzucić żonę, która nie dawała mu dziecka. W czasach naszych rodziców problem niepłodności był ukrywany, istniał tylko za zamkniętymi drzwiami. Uznawany był za coś bardzo krępującego.

Obecnie bariera wstydu została przełamana. Dziś ludzie wiedzą, że na płodność można wpływać, można ją leczyć i rozwiązać wiele problemów.

Dzięki temu, że coraz więcej mówi się o niepłodności mamy wrażenie, że jej skala jest większa, warto jednak podkreślić, że współcześnie medycyna częściej może pomóc w posiadaniu potomstwa.

O niepłodności się coraz więcej mówi czy coraz więcej jej jest?

dr n. med. Barbara Grzechocińska:
Szacuje się, że w Polsce problem niepłodności dotyczy ok. 14-15 % par a w niektórych krajach Europy odsetek ten dochodzi nawet do 20%.  To co uległo zmianie na przestrzeni lat to z pewnością struktura przyczyn niepłodności. Sprawniejsza diagnostyka, skuteczniejsze leczenie  stanów zapalnych narządów miednicy mniejszej, mniej inwazyjne techniki operacyjne oraz możliwości terapeutyczne wielu chorób ogólnoustrojowych sprawiają, że coraz rzadziej przyczyną niepłodności są zrosty w obrębie jamy brzusznej i niedrożność jajowodów. Wiele też osób, u których ciąża do tej pory nie była możliwa lub stwarzała ryzyko powikłań dla matki i dziecka, dziś stara się o ciążę.
Z drugiej strony niekorzystny wpływ czynników środowiskowych, stres, odkładanie ciąży na później i, co się z tym wiąże, przede wszystkim  coraz starszy wiek kobiety ale również i mężczyzny, znacznie ograniczają płodność.
Problem niepłodność niewątpliwie dotyka przede wszystkim rodzinę. Został jednak zauważony również przez demografów w związku ze zmniejszonym przyrostem naturalnym a leczenie niepłodności stało się jedną ze składowych polityki demograficznej i finansowej państw.

Podobno problem męskiej niepłodności, pogorszenia wskaźnika jakości nasienia dotyczy tylko rasy kaukaskiej.

dr n. med. Barbara Grzechocińska: Czynnik męski, spowodowany głównie nieprawidłowym parametrami nasienia,  w strukturze przyczyn niepłodności narasta. Podkreśla się znaczenie wpływu czynników środowiskowych, stosowania używek, stresu.  Z tych powodów niepłodność  mężczyzn w krajach rozwiniętych staje się coraz częstsza. Obecnie szacuje się, że za 35-40 proc. przypadków niepłodności odpowiada czynnik żeński i również za 35-40 proc. czynnik męski. W pozostałych przypadkach ma problem oboje partnerów. Zły stan nasienia jest trudny do leczenia i tylko w nielicznych przypadkach można go poprawić, w większości pozostaje stosowanie technik wspomaganego rozrodu. Należy bardzo krytycznie odnieść się do reklam oferujących cudowne specyfiki poprawiające w 100% płodność. O ile ich skład został przebadany mogą być stosowane jako leczenie wspomagające, nigdy jako zasadnicze.
 

Nie ma cudownych tabletek?

lek. Filip Andrzej Dąbrowski: Nie ma. Płodność, również męską, owszem, można wspomóc. Niedobór witaminy D bardzo negatywnie wpływa na jakość nasienia, głównie przez jej działanie na receptory znajdujące się w męskich komórkach rozrodczych. Cudownych pigułek jednak nie ma.

Niepłodność nie dotyczy tylko kobiet. Dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzny, a coraz częściej również ludzi młodych.

lek. Filip Andrzej Dąbrowski: Mamy bardzo wiele niezdrowych nawyków. Siedząca praca, praca przez wiele godzin w polu elektromagnetycznym, przegrzewanie jąder, mało ruchu,  otyłość  w różnym stopniu zaburzają płodność. Nawet powszechne trzymanie laptopa na kolanach może prowadzić do obniżenie parametrów nasienia. Obecnie mamy epidemię otyłości, na świecie więcej osób cierpi na otyłość niż na głód. Mamy więcej tłuściochów niż ludzi głodnych. To przerażające, ale zależy tylko od nas. Mówienie „mam grube kości” albo takie geny to stara wymówka. Tyje się od jedzenia, a chudnie od biegania – to prosta odpowiedź, choć trudno ją przyjąć wielu pacjentom.

Ludzie oczekują cudownej tabletki, po zażyciu której wszystko samo się poprawi.

Często pierwszym zaleceniem, jaką słyszą pacjenci w poradni leczenia niepłodności jest konieczność redukcji masy ciała. Kobietom pomaga w regulacji cyklu miesiączkowego i leczy owulacje. W przypadku mężczyzn tkanka tłuszczowa jest olbrzymim depozytem estrogenów. Jej nadmiar prowadzi do spadku stężenia testosteronu, a w efekcie osłabienia libido i jakość nasienia. Powtarzane są do znudzenia – dieta i ruch są konieczne do zachowania płodności.

A co ze stresem?

lek. Filip Andrzej Dąbrowski: Dla organizmu stres jest reakcją na niebezpieczeństwo. Odczuwamy go, gdy coś nam grozi. Nasz organizm szykuje się do walki lub ucieczki, wyrzuca adrenalinę z nadnerczy, dochodzi do obkurczenia naczyń, krew odpływa do mięśni, serce szybciej bije. Przewlekły stres bardzo negatywnie wpływa na funkcjonowanie naszego organizmu – sprzyja rozwojowi blaszki miażdżycowej i chorobom serca.

Stres ma również swoją rolę w płodności. Bardzo często jest czynnikiem, który nie pozwala na szczęśliwie zajście w ciążę a brak dziecka pomimo starań jest potężnym czynnikiem stresogennym.

Często w poradni leczenia niepłodności przyjmowane są pary, u których wykonujemy diagnostykę, wyrównujemy poziom hormonów, poprawiamy funkcję endometrium i… nic nie pomaga. W końcu zapada decyzja – in vitro. Wyznaczany jest konkretny termin, para przestaje z zegarkiem w ręku wyczekiwać dni płodnych i umawiać się na stosunek. Stres na ten czas odchodzi  ponieważ jest ustalony plan. Oboje wiedzą, że dopiero za miesiąc czy dwa rozpoczną leczenie i wtedy zdarza się, że  kobieta zachodzi w ciąże w sposób naturalny.  

Tymczasem my nie zmieniamy nic. Jemy, jak jedliśmy, siedzimy, jak siedzieliśmy, pracujemy w stresie. Może rzeczywiście powoli zaczynamy traktować in vitro, jak złote rozwiązanie.

dr n. med. Barbara Grzechocińska
: Procedury wspomaganego rozrodu nie są pierwszym krokiem leczenia, a ostatecznością. Jedynie w przypadku gdy istnieje czynnik bezwzględny niepłodności stają się jedyną metodą dającą szanse na posiadanie własnego dziecka.

Naprotechnologia może okazać się postępowaniem skutecznym tylko w przypadku, gdy przyczyny  niepłodność można skutecznie wyleczyć. Tak może być w przypadku braku równowagi hormonalnej, zaburzeń miesiączkowania, istnienia stanów zapalnych.

Warto podkreślić, że podstawowe zalecenia, takie jak uprawianie sportu, relaks, dietę, regulację cyklu hormonalnego możemy zaproponować młodym pacjentom. Jeśli jednak zgłaszają się do nas pary starsze, około 40 roku życia, to czasu na uzyskanie ciąży i urodzenie dziecka  jest zdecydowanie mniej. Decyzja dotycząca metod leczenia musi uwzględniać zarówno wiek kobiety jak i szczegółowy wywiad dotyczące stanu zdrowia, przebytych i istniejących chorób oraz dotychczasowych metod leczenia niepłodności.

E-wersja magazynu Chcemy Być Rodzicami do kupienia tutaj!

———————————————————-
lek. Filip Andrzej Dabrowski – lekarz rezydent, Uniwersyteckie Centrum Zdrowia Kobiety i  Noworodka WUM Wykładowca, I Katedra i Klinika Położnictwa i Ginekologii WUM, Członek Senatu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Członek Prezydium, Przewodniczący Komisji ds. Młodych Lekarzy Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie, Przewodniczący Komisji ds. Młodych Lekarzy Naczelnej Izby  Lekarskiej.

dr n. med. Barbara Grzechocińska – Adiunkt w I Katedrze i Klinice Położnictwa i Ginekologii WUM, Kierownik Ośrodka Leczenia Niepłodności w Uniwersyteckim Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka, Przewonicząca Mazowieckiego Towarzystwa Biologii Rozrodu.

Magda Dubrawska

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Zaryzykować życie córki czy synów? Tę dramatyczną decyzję wymusiło na niej życie

dDłoń noworodka w dłoni matki /Ilustracja do tekstu: Dramatyczna decyzja matki: Zaryzykować życie córki czy synów

Młodzi rodzice byli podekscytowani, gdy dowiedzieli się, że za kilka miesięcy mogą powitać na świecie trojaczki. Żadne z nich nie podejrzewało, że ich nieopisana radość ustąpi wkrótce miejsca niezwykle dramatycznym chwilom, a ich skutki mogą zaważyć na ich przyszłym życiu.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Chloe i Rohan z Australii byli już rodzicami trójki zdrowych i uroczych chłopców. W głębi serca oboje pragnęli jednak, by ich rodzina powiększyła się też o dziewczynkę. Postanowili spróbować jeszcze jeden, ostatni raz. Nie spodziewali się, że efektem tych starań będą… trojaczki.

– Podczas USG powiedziano nam, że nasze czwarte i ostatnie dziecko będzie tak naprawdę czwartym, piątym i szóstym. Wciąż nie mogę wyjść ze zdumienia. Jestem jednocześnie przerażona, podekscytowana, przejęta i przepełniona szczęściem oraz niemal wszystkimi innymi emocjami, które może sobie wyobrazić człowiek – pisała wówczas na swoim fanpage’u.

Dramatyczna decyzja matki: kogo ratować?

Obawy Chloe i Rohana szybko przykryła wzbierająca fala ogromnej radości. Gdy powoli przygotowywali się do powitania na świecie potrójnego szczęścia: dwójki chłopców i wymarzonej córeczki, sytuacja przybrała niespodziewany obrót. Rutynowe badanie wykazało, że dwójka chłopców zabiera zbyt dużo miejsca w macicy Chloe, co poważnie zagraża dziewczynce.

Sytuacja z dnia na dzień się komplikowała. Lekarze byli zdania, że żeński płód najprawdopodobniej nie przetrwa. Jedyną szansa, by go uratować, był przedwczesny poród. Ten jednak wiązał się z zagrożeniem dla pozostałych płodów. Niebezpieczeństwa dla nich można byłoby uniknąć, gdyby Chloe pozwoliła na naturalne obumarcie płodu córeczki.

Te nieoczekiwane wieści spadły na młodych rodziców jak grom z jasnego nieba. Z dnia na dzień stanęli przed decyzją wręcz niemożliwą do podjęcia. Przed tak trudnymi, dramatycznymi i obciążającymi wyborami nie powinien stawać przecież nikt. Załamana Chloe czuła w głębi serca, że żadne rozstrzygnięcie tej patowej sytuacji nie będzie dostatecznie racjonalne i dobre.  Ale decyzję – mimo to – trzeba było podjąć…

CZYTAJ TEŻ: Z jego nasienia narodziło się dziecko innego mężczyzny. Niesamowity przypadek w USA

Walcząc o wszystkie dzieci

– W tamtym okresie ledwie mogłam tego wszystkiego słuchać. Mój umysł skupiał się tylko na myśli: „Chcę, by przeżyły wszystkie moje dzieci”. Rozważyłam wszystkie alternatywy, zebrałam niezbędne informacje i próbowałam dowiedzieć się, co czeka moje dzieci w każdym ze scenariuszy… Wiedziałam, że będzie trudno, ale nie potrafiłam nie zawalczyć o córeczkę. Wiedziałam, że jest silna – przetrwała przecież do 28. tygodnia ciąży, nie mając dla siebie praktycznie żadnych składników odżywczych w macicy.

 

Chloe przyznaje, że czuła się winna, że decyduje się na przedwczesny poród, narażając tym samym  swoich synów na zagrażające ich zdrowiu procedury. Samopoczucie mamy pogarszały dodatkowo zdrowotne komplikacje Pearl (bo takie imię otrzymała córeczka). Odnotowano u niej spadek wagi urodzeniowej, z trudem walczyła też z infekcjami i wymagała podłączenia do specjalistycznej aparatury.

– Czasem czułam, że podjęłam złą decyzję, że powinnam zdecydować się na inna opcję, w której żadne z dzieci by nie cierpiało. Trudno było mi poradzić sobie z tymi uczuciami, a nawet przyznać się do nich – wspomina Chloe.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Męska perspektywa niepłodności. „Bezradność i wykastrowanie to dwa podstawowe uczucia, których doświadczałem”

Szczęśliwy finał

Ale czas mijał, a cała trójka dzieci stawała się silniejsza. W czasie, gdy Chloe koncentrowała się na zdrowiu dwójki chłopców, którzy wciąż czekali na swój czas, by przyjść na świat, Rohan wziął na siebie obowiązki rodzicielskie nad pozostałymi dziećmi. Wspólny wysiłek i odwaga obojga rodziców przyniosły wspaniałe rezultaty. Wkrótce urodzili się oczekiwani synowie, a Pearl z pomocą lekarzy wybrnęła z początkowych kłopotów zdrowotnych. I choć dziś – dwa lata od urodzin – jest nieco mniejsza od swoich młodszych braci, wiedzie prym wśród piątki rodzeństwa.

Takie zakończenia dają nadzieję każdej parze, która mierzy się z komplikacjami w okresie ciąży. Oby takich finałów było jak najwięcej!

Źrodło: fempositive.com, facebook.com/chloeandthebeans

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ: Wcześniak mniejszy od iPada. Poznaj niesamowitą historię walecznej dziewczynki

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Najtrudniejszy pierwszy krok, czyli jak wygląda pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności

Para w gabinecie lekarskim. Lekarz podaje dłoń mężczyźnie /Ilustracja do tekstu: Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności
Fot.: Fotolia.pl

Kiedy robimy coś po raz pierwszy w życiu, niemal zawsze wiążą się z tym różne odczucia. I nie jest istotne, czy skaczemy na bungee, czy może czeka nas pierwszy dzień w nowej pracy, a może po raz pierwszy próbujemy słodkości o smaku czekoladowo-miętowym. Zwykle odczuwamy ekscytację, ciekawość, ale często także niepewność. Podobnie jest z pierwszą wizytą w klinice leczenia niepłodności. 

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Zdaję sobie sprawę, że często wiąże się ona z dużymi emocjami, dlatego też – dla wszystkich, którzy czują się odrobinę niepewnie – przygotowałam krótki opis tego, czego mogą się spodziewać.

Nazywam się Agata Dudek. Od ponad 3 lat pracuję jako koordynatorka opieki medycznej w klinice leczenia niepłodności InviMed w Warszawie, dzięki czemu spotykam się z pacjentami podejmującymi leczenie w naszej klinice. Wszyscy pacjenci, którzy dopiero planują rozpoczęcie diagnostyki i leczenia przed pierwszą wizytą w InviMed, spotykają się właśnie z koordynatorem opieki medycznej.

Jaki cel ma to spotkanie? Jak ono przebiega? Jak się do niego przygotować?

Na pierwszą wizytę zapraszamy pary razem. Dlaczego we dwoje? Gdyż wspólnie podejmujecie państwo starania o posiadanie potomstwa. Rodzicielstwo to ogromny przywilej i niesamowita radość, ale także nie lada obowiązek – dla obojga partnerów. Dlatego warto już od początku tej drogi być razem.

Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności, poza spotkaniem z lekarzem prowadzącym, wiąże się również z częścią administracyjną, która wymagana jest od 1 listopada 2015 r. na podstawie ustawy dotyczącej leczenia niepłodności.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Jak zostaliśmy rodzicami? Opowiadają: Kasia i Marcin, pacjenci kliniki InviMed

Spotkanie z koordynatorem opieki medycznej można podzielić na trzy główne etapy.

Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności: etap I

Zaczynamy od zwykłego poznania się i uzupełnienia kwestionariusza wywiadu medycznego. Ja zazwyczaj przeprowadzam wstępną weryfikację dokumentacji medycznej oraz staram się uzyskać od państwa informacje dotyczące wcześniejszych badań i zabiegów niezbędnych do rozpoczęcia diagnostyki i leczenia.

Każdy z pacjentów podczas pierwszej wizyty w klinice powinien uzupełnić kwestionariusz wywiadu medycznego. Dokument nie należy do najkrótszych, a jego wypełnienie zajmuje kilkanaście minut. Czemu warto go to zrobić? Dzięki niemu uzyskujemy odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące aktualnego stanu zdrowia oraz wcześniejszego leczenia. To daje lekarzowi prowadzącemu wstępną informację na temat ewentualnego postępowania medycznego. Taki dokument wypełnia się w klinice tylko raz, oczywiście z pomocą koordynatora.

Podczas spotkania z koordynatorem opieki medycznej przed pierwszą wizytą weryfikowana jest również dokumentacja medyczna pacjentów. Pacjenci, którzy wcześniej leczyli się już z powodu niepłodności, powinni zatem wziąć ze sobą dokumentację dotychczasowego leczenia (np. historia choroby z poprzedniego miejsca, w którym odbywało się leczenie, opis badania USG transwaginalnego, dokumentację dot. monitorowania owulacji, wynik badania oceny drożności jajowodów), ale także karty informacyjne po zabiegach operacyjnych oraz pobytach w szpitalu, dokumenty związane z wcześniejszymi zabiegami inseminacji lub zapłodnienia pozaustrojowego, jeżeli miały one miejsce, wyniki badań genetycznych. W przypadku mężczyzn wyniki badań nasienia (aktualny, najlepiej z ostatnich 3-6 miesięcy), a w przypadku kobiet – aktualne wyniki badań hormonalnych (z ostatnich 3-6 miesięcy) oraz wcześniejsze wyniki, dla porównania wartości, wyniki USG piersi i oznaczenia cytologii z ostatnich 12 miesięcy.

PRZECZYTAJ TEŻ: Badanie FSH. Jakie są jego normy i co oznacza za wysoki lub za niski poziom tego hormonu?

Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności: etap II

Po weryfikacji dokumentacji i spotkaniu ze mną pacjenci udają się do lekarza, który przegląda dokumentację, zawsze indywidualnie podchodząc do pacjentów. By móc dokonać pełnej diagnostyki i zaproponować odpowiednią formę leczenia niepłodności, często lekarz zleca dodatkowe badania.

W przypadku mężczyzn jest to badanie rozszerzone nasienia, natomiast kobietom zlecany jest panel badań hormonalnych, USG gruczołów piersiowych oraz cytologia.

Zakres badań hormonalnych kobiety obejmuje oznaczenie wartości hormonu anty-Mullerowskiego, tzw. rezerwy jajnikowej – AMH, panel tarczycowy: TSH (może być dodatkowo rozszerzony o fT4 i antyTPO), badanie poziomu prolaktyny, a także oznaczenie hormonów I fazy cyklu, tj. FSH i LH (wykonane między 2. a 5. dniem cyklu, niejednokrotnie zakres ten może być rozszerzony dodatkowo o estradiol, progesteron i testosteron).

ZOBACZ TAKŻE: Naukowcy odkryli przyczynę PCOS. Szykuje się radykalna zmiana w podejściu do terapii!

Pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności: etap III

Na zakończenie pierwszej wizyty każdy otrzymuje „Niezbędnik pacjenta”, czyli przewodnik po leczeniu niepłodności, poradnik psychologiczny oraz poradnik dietetyczny, a także wizytówkę koordynatora opieki medycznej z danym kontaktowymi.

Chciałabym, by wszyscy pacjenci pamiętali, że mogą z nami rozmawiać i pytać. To ważne, by w procesie starania się o dziecko móc czasem porozmawiać lub bez skrępowania o coś zapytać. Bardzo lubię kontakt z pacjentami i czuję wielką radość, że mogę być częścią tak ważnych dla nich chwil. Obserwacja ich historii, od pierwszej wizyty, wielokrotnie do tej ostatniej, która w żadnym wypadku nie jest obowiązkowa, ale często ma miejsce, kiedy pacjenci przychodzą do nas ze zdjęciem swojego maluszka, całemu zespołowi kliniki – lekarzom, embriologom, położnym oraz koordynatorom – daje niesamowitą energię do dalszej pracy i starań.

Często po cichu liczę, że dzięki takiemu indywidualnemu podejściu pierwsza wizyta będzie wiązała się z dobrymi wspomnieniami po zakończeniu procesu leczenia.

Autor: Agata Dudek, koordynatorka opieki medycznej w klinice leczenia niepłodności InviMed w Warszawie


Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Kontrowersyjne stanowisko Naczelnej Rady Lekarskiej ws. aborcji terapeutycznej. Co oznacza dla pacjentek?

Aparat medyczny, na drugim planie: kobieta na szpitalnym łóżku /Ilustracja do tekstu: Aborcja terapeutyczna. Kontrowersyjne stanowisko Naczelnej Rady Lekarskiej
Fot.: Pixabay.com

Naczelna Rada Lekarska zgłosiła uwagi do deklaracji Światowego Stowarzyszenia Lekarzy w sprawie aborcji terapeutycznej. Wątpliwości medyków wzbudza zapis obligujący lekarza, który odmawia pacjentce legalnej aborcji, by wskazał innego specjalistę, który podejmie się wykonania tego zabiegu, zapewniając pacjentce ciągłość leczenia.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jak zaznaczył w swoim lutowym stanowisku prezes Naczelnej Rady Lekarskiej (NRL) dr Maciej Hamankiewicz, „należy przyjąć z zadowoleniem” wskazanie w projekcie zmian, że lekarz ma prawo odmówić dokonania zabiegu aborcji. Dodał jednak, że w deklaracji znalazły się zapisy niezgodne z polską konstytucją. Swoje stanowisko oparł na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2015 roku. W postępowaniu, które wszczęto wówczas na wniosek NRL, Trybunał orzekł, że działanie zgodnie z własnym sumieniem jest nie tylko jego prawem, ale i obowiązkiem lekarza.

„Tego rodzaju informacje powinny być udzielane przez podmioty odpowiedzialne z organizację systemu ochrony zdrowia (władze publiczne, kierownictwo podmiotów leczniczych, NFZ), a nie przez poszczególnych lekarzy, którym sumienie nie pozwala uczestniczyć w aborcji” – czytamy w stanowisku NRL.

Prof. Chazan: aborcja terapeutyczna to „zabójstwo człowieka”

Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej zaproponował, by zmienić brzmienie punktów 8. i 9. deklaracji. Głos w sprawie zabrał też znany z bardzo kontrowersyjnych poglądów i działań prof. Bogdan Chazan.

– Lekarz nie może być delegowany do roli sędziego i zabójcy innego człowieka – powiedział w rozmowie z „Naszym Dziennikiem”. – Stanowisko samorządu lekarskiego jest w tym wypadku słuszne. Ale powinno ono pójść jeszcze dalej – mówił prof. Chazan.

CZYTAJ TEŻ: Prof. Chazan powołany na świętokrzyskiego konsultanta ds. ginekologii i położnictwa. Mimo protestów!

Brak zgody na realizację międzynarodowych zaleceń uderzy, jak zawsze, w pacjentki. Co szczególnie alarmujące, stanowisko polskich medyków jest ostrzejsze od stanowiska… Watykanu. W 2009 roku rzecznik Stolicy Apostolskiej podkreślił, że jej przedstawiciele nie potępiają aborcji terapeutycznej, gdy leczenie matki może prowadzić do śmierci dziecka.

Źródło: nil.org.pl, „Nasz Dziennik”, tvn24.pl

POLECAMY RÓWNIEŻ: Eksperci przyjrzeli się nowym standardom opieki okołoporodowej. Co do poprawy?

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Ginekolog czy położna? Kogo wybrać do prowadzenia ciąży?

fot. materiały prasowe

Wciąż niewiele kobiet zdaje sobie sprawę z tego, że aktualnie ciążę fizjologiczną (to jest taką, która przebiega bez komplikacji) od początku do końca prowadzić może także położna. 

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W Polsce co roku na świat przychodzi ok. 400 tys. dzieci. W czasie ciąży tysiące przyszłych mam potrzebuje szczególnej opieki i kontroli nad zdrowiem swoim i maleństwa.

W tym celu ciężarne zazwyczaj zwracają się do ginekologa. Tymczasem ciężarna pacjentka zarówno z lekarzem ginekologiem, jak i położną może ustalić i wdrożyć pełen plan opieki okołoporodowej.

Zobacz także: Tak wygląda cud narodzin. Najpiękniejsze zdjęcia z porodów z 2018 roku [GALERIA]

Zakres pracy położnej

Położna jest samodzielnym specjalistą w zakresie opieki nad kobietą w każdym momencie jej życia. Zajmuje się m.in. edukacją prozdrowotną kobiety, przygotowaniem do porodu, poradnictwem w zakresie pielęgnacji i żywienia noworodka, profilaktyką chorób ginekologicznych i patologii położniczych, a także chorób wieku rozwojowego.

Od początku 2017 r. obok ginekologa także położna posiadająca odpowiednie kwalifikacje może w Polsce w ramach NFZ bezpłatnie prowadzić fizjologiczną ciążę. Wcześniej było to możliwe jedynie odpłatnie, a położna nie mogła kierować na badania diagnostyczne, takie jak badanie krwi czy moczu.

Aktualnie przyszła mama może otrzymać od położnej wszystkie świadczenia związane z monitorowaniem zdrowia swojego i dziecka. Położna, tak samo jak ginekolog, rozpozna ciążę, założy kartę ciąży, pobierze materiał do badań, przeprowadzi badanie fizykalne czy KTG.

W zakresie jej uprawnień leży także analiza badań laboratoryjnych, przygotowanie planu porodu oraz przyjęcie porodu w ciąży fizjologicznej. Jedynie na badanie USG musi skierować przyszłą mamę do lekarza.
– Każdej kobiecie przysługuje prawo do skorzystania z bezpłatnej opieki położnej środowiskowej. Pierwszy kontakt z położną można mieć już podczas spotkań przedkoncepcyjnych (przed zajściem w ciążę), a następnie w czasie przygotowań do porodu i rodzicielstwa, edukacyjnych wizyt w trakcie ciąży oraz patronażowych już po narodzeniu dziecka. Samo prowadzenie ciąży wygląda tak samo jak w przypadku lekarza ginekologa, nie zmienia się liczba wizyt ani rodzaj przeprowadzanych badań – tłumaczy położna Ewa Mazurkiewicz, ekspert marki Pregnabit.

Zobacz także: Coraz mniej męskich ginekologów. Skąd ta zależność?

Współpraca ginekologa i położnej

Zgodnie ze standardem opieki okołoporodowej, prowadzący ciążę ginekolog powinien skierować kobietę do położnej POZ (podstawowej opieki zdrowotnej), aby ta objęła opieką oczekującą mamę między 21. a 26. tygodniem ciąży.

Natomiast jeśli ciążę prowadzi położna, ma ona obowiązek skierować przyszłą mamę do ginekologa na konsultacje, a gdy są wymagane badania ultrasonograficzne (USG), musi zagwarantować możliwość konsultacji z ginekologiem, który ma podpisany kontrakt z NFZ.

– Zawód położnej jest chronioną ustawą samodzielną specjalizacją. To znaczy, że osoby, które ukończyły studia w tym kierunku i uzyskały prawo wykonywania zawodu, są przygotowane do indywidualnej pracy z kobietami w każdym wieku – wyjaśnia położna Ewa Mazurkiewicz

– Jeśli chodzi o prowadzenie ciąży, USG to jedyne badanie, które musi wykonać ginekolog. Kardiotokografią bez problemu może zająć się położna, zarówno w szpitalu, jak i w domu pacjentki – służy do tego przenośny aparat teleKTG. Pacjentka może także wypożyczyć taki sprzęt do domu i wykonać KTG samodzielnie, jednak zawsze zgodnie z zaleceniem specjalisty. To znaczne ułatwienie w codziennej praktyce położnej – wyjaśnia Ewa Mazurkiewicz, która w swojej pracy wykorzystuje certyfikowany sprzęt medyczny teleKTG Pregnabit, opracowany przez telemedyczną spółkę Nestmedic.

Zobacz także: Starasz się o dziecko? Poznaj prawa, które przysługują kobietom w ciąży!

Prowadzenie ciąży

Warto wiedzieć, że mimo prowadzenia ciąży przez ginekologa przyszła mama wcześniej czy później i tak znajdzie się pod opieką położnej. Z raportu Fundacji Rodzić Po Ludzku wynika, że w 61 proc. placówek medycznych opiekę nad kobietami przez większą część porodu sprawuje położna, a lekarz pojawia się w sali porodowej tylko co jakiś czas.

Również badanie KTG w izbie przyjęć wykonuje zazwyczaj położna (w 92 proc. przypadków). Z kolei lekarze częściej przeprowadzają ocenę dziecka w skali Apgar po porodzie drogami natury – w 67 proc. szpitali zajmuje się tym lekarz neonatolog, położna tylko w 31 proc.. przypadków.

Niektóre kobiety spotykają położne jeszcze przed rozwiązaniem – w szkole rodzenia, a większość ciężarnych po porodzie przyjmuje je w domu w czasie wizyt patronażowych.

Zobacz także: Eksperci przyjrzeli się nowym standardom opieki okołoporodowej. Co do poprawy?

Ginekolog czy położna?

Mając do wyboru dwóch specjalistów, którzy są uprawnieni do prowadzenia ciąży, kobiety mogą mieć problem z dokonaniem wyboru. Najważniejszym kryterium będzie na pewno informacja, czy ciąża rozwija się prawidłowo – w przeciwnym razie osobą odpowiedzialną za kobietę musi zostać ginekolog.

– O ciąży powikłanej czy też niefizjologicznej mówi się w przypadku każdego odstępstwa od naturalnie i prawidłowo przebiegającej ciąży – może to być nadciśnienie tętnicze w ciąży, ryzyko przedwczesnego porodu czy zagrożenie niedotlenieniem dziecka.

Problemy te mogą mieć różny przebieg i skutki, dlatego kobieta musi zostać otoczona szczególną opieką specjalisty ginekologa – tłumaczy dr n. med. Robert Woytoń, dyrektor ds. medycznych marki Pregnabit.

Zobacz także: „Ten zawód pozwala mi czynić coś dobrego” – poznaj kobiety, które SĄ dla innych kobiet! Oto „Położne na medal”

Kiedy wybrać położną?

Częściej jednak mamy do czynienia z ciążą fizjologiczną, a taką zgodnie z nowymi zasadami może prowadzić położna. Warto pamiętać, że oprócz niezbędnego przygotowania medycznego dysponuje ona również ogromną wiedzą na temat wszystkich aspektów ciąży – nie tylko fizjologicznych, ale i pielęgnacyjnych.

Można z nią omówić kwestie dotyczące ciąży, porodu i połogu, choćby związane z dolegliwościami ciążowymi, żywieniem i rozwojem dziecka czy zmianami w ciele kobiety po porodzie.

Wybór położnej jako specjalistki odpowiedzialnej za prowadzenie ciąży może być szczególnie istotny dla kobiet, które chcą mieć pewność, że jedna osoba będzie im towarzyszyła przez dłuższy czas. Wybrana położna może bowiem sprawować opiekę nad kobietą i jej dzieckiem również po porodzie.

W ciągu pierwszych dwóch miesięcy od narodzin maluszka każda kobieta ma prawo do co najmniej czterech wizyt patronażowych wybranej położnej. Spotkania są bezpłatne (finansowane przez NFZ), a wiedza doświadczonej specjalistki może się okazać bezcenna, zwłaszcza przy pierwszym dziecku.

Jak uważasz?

Kogo wybrałabyś do prowadzenia swojej ciąży?

Lekarza ginekologa
Położną
Nie ma to dla mnie znaczenia

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.