Przejdź do treści

Ciąża po przeszczepie. Czy mogę starać się o dziecko?

ciąża po przeszczepie
fot. Pixabay

W ostatnich dziesięcioleciach nastąpił znaczny postęp w zakresie transplantologii. Dzięki temu ciąża po przeszczepie jest możliwa, powinna być jednak skrupulatnie zaplanowana.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Ostatnie 60 lat to czas ciągłych przełomów w zakresie transplantologii. Wiele pacjentek po przeszczepach jest w wieku reprodukcyjnym, a poprawa ogólnego stanu zdrowia pozwala im wrócić do marzeń o macierzyństwie.

Ciąża po przeszczepie – co z płodnością?

Końcowe stadium chorób narządów zaburza normalne funkcjonowanie gruczołów płciowych, zatem ciąże u pacjentek  są stosunkowo rzadkie. U pań niepłodność ta wynika ze zmienionej czynności podwzgórza i jest z wiązana m.in. z wysokim stężeniem hormonu folikulotropowego (FSH), czy prolaktyny.

Po przeszczepie zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn, płodność wraca do normy.

Zobacz także: Poród po przeszczepie macicy. Kolejna kobieta z MRKH urodziła własne dziecko

Ciąża po przeszczepie – leki i ich wpływ na rozwój płodu

Bardzo ważne jest odpowiednie dobranie leków immunosupresyjnych, by zapobiec odrzuceniu przeszczepu, jednocześnie unikając leków potencjalnie mogących powodować wady wrodzone płodu.

Z uwagi na konieczność skrupulatnego zaplanowania ciąży konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji, która powinna być dobrana indywidualnie.

Według informacji opublikowanych przez National Kindey Foundation, na sześć tygodni przed oraz w trakcie ciąży zaleca się unikania leków CellCept, Myfortic oraz związków: mykofenolanu mofetylu i kwasu mykofenolowego. Lekarz może zdecydować o zmianie leku lub dawki dotychczas przyjmowanego medykamentu.

Obecnie panuje trend, że karmienie piersią w trakcie immunosupresji jest bezpieczne, jednak w każdym przypadku należy skonsultować się z pediatrą i farmakologiem klinicznym, którzy będą w stanie ocenić profil bezpieczeństwa przyjmowanych przez matkę leków na zdrowie noworodka.

Ciąża po przeszczepie – kiedy można rozpocząć starania?

Ciąża jest dopuszczalna najwcześniej po roku od przeszczepu. Jeżeli ogólny stan zdrowia pacjentki jest dobry i nie stwierdza się upośledzenia płodności u obojga partnerów, do ciąży powinno dojść w ciągu roku regularnego współżycia bez zabezpieczeń.

Po tym czasie należy wdrożyć standardową diagnostykę i leczenie niepłodności. Czasami zastosowanie metod rozrodu wspomaganego może być wskazane po upływie 6 miesięcy, a nawet od początku starań. Najczęściej jest to spowodowane niską rezerwą jajnikową oraz wskazaniami do diagnostyki preimplantacyjnej.

Zobacz także: Mija 51 lat od pierwszego przeszczepu w Polsce. Czy umiemy rozmawiać z bliskimi o dawstwie narządów?

Przebieg ciąży po przeszczepie – jacy specjaliści się mną zajmą?

Ciążą u pacjentki po przeszczepie jest wyzwaniem dla interdyscyplinarnego zespołu ginekologów-położników, transplantologów, neonatologów i innych specjalistów, zależnie od indywidualnej sytuacji pacjentki. Wskaźnik żywych urodzeń, jak i odsetek poronień są podobne u pacjentek po przeszczepieniu i w populacji ogólnej.

Obecnie nie notuje się już częstszego występowania wad wrodzonych u potomstwa kobiet poddanych uprzednio transplantacji, jednakże ryzyko niskiej urodzeniowej masy ciała oraz wcześniactwa i jego powikłań pozostają istotnym klinicznie problemem.

Zobacz także: Przeszczep macicy coraz bliżej polskich granic – nadzieja dla MRKH

Ciąża po przeszczepie – poród naturalny czy cesarskie cięcie?

Sam stan po przeszczepieniu narządu nie jest wskazaniem do zakończenia ciąży cesarskim cięciem, a u pacjentek po przeszczepie nerki (kiedy nowa nerka leży nisko w miednicy mniejszej) cesarskie cięcie może spowodować chirurgiczne uszkodzenie atypowo położonej. Czasami pacjentki mają tak zaawansowaną osteomalację kości miednicy, że poród drogami natury jest niemożliwy.

Kolejnym wskazaniem do CC może być konieczność szybkiego zakończenia ciąży, np. w stanie przedrzucawkowym. Podkreślić należy, że poród drogami i siłami natury jest znacznie bezpieczniejszy dla pacjentki z uwagi na ryzyko powikłań infekcyjnych po operacji jaką jest cięcie cesarskie.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Chcemy Być Rodzicami (Karina Sasin- Ciąża po przeszczepie – pod czujną opieką lekarza), www.ncbi.nlm.nih.gov, www.kidney.org

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Biocenoza pochwy. Tylko regularne badania chronią przed ryzykiem dla płodności

Biocenoza pochwy /Na zdjęciu: Kobieta w bieliźnie trzyma w rękach kwiat
Fot.: Fotolia.pl

Mikrobiom pochwy jest unikalny dla każdej kobiety i ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania układu płciowego. Wchodzące w skład flory fizjologicznej  bakterie tlenowe, beztlenowe i grzyby drożdżopodobne tworzą pozostający w równowadze ekosystem. Co w sytuacji, gdy równowaga ta ulegnie zachwianiu?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Skład ekosystemu jest różny w zależności od wieku kobiety, co w dużym stopniu powiązane jest z działaniem hormonów. W okresie rozrodczym ponad 90% wszystkich drobnoustrojów stanowią pałeczki kwasu mlekowego Lactobacillus. Pałeczki te metabolizują glikogen, którego synteza jest stymulowana przez estrogeny, a powstający w ten sposób kwas mlekowy zapewnia prawidłowe pH pochwy (3,8–4,5). Dodatkowo bakterie z rodzaju Lactobacillus produkują nadtlenek wodoru i bakteriocyny, które silnie hamują namnażanie i rozprzestrzenianie się mikroorganizmów chorobotwórczych.

ZOBACZ TAKŻE: Jak wybrać laboratorium diagnostyczne?

Stan zapalny pochwy. Mogą mu sprzyjać te czynniki

Równowaga ekosystemu pochwy, zapewniająca barierę ochronną przed infekcjami, może zostać zachwiana przez różne czynniki zewnętrzne lub wewnętrzne, czego następstwem jest stan zapalny. Jest to zjawisko bardzo powszechne wśród kobiet w wieku rozrodczym i stanowi najczęstszy powód zgłaszania się do ginekologa.

Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi stanu zapalnego pochwy są między innymi:

  • zaburzenia równowagi hormonalnej,
  • antybiotykoterapia,
  • liczba partnerów seksualnych,
  • ryzykowne zachowania seksualne,
  • stosowanie środków antykoncepcyjnych,
  • irygacje pochwy,
  • higiena osobista,
  • choroby ogólnoustrojowe,
  • ubiór.

Stany zapalne pochwy mają głównie podłoże infekcyjne i wywoływane są przez bakterie (bacterial vaginosis, aerobic vaginitis), grzyby i pasożyty, rzadziej wirusy. Zakażenia mają charakter endogenny (zakażenie własną florą) lub egzogenny (przez kontakt z osobą zakażoną lub skażonymi przedmiotami).

Infekcje intymne a niepłodność

Nieleczone infekcje intymne, szczególnie przewlekłe, mogą rozszerzać się na narządy i prowadzić w następstwie do zapalenia narządów miednicy mniejszej. Może to skutkować problemami z zajściem w ciążę, a nawet niepłodnością.

U kobiet ciężarnych zakażenie może doprowadzić do poronień, porodów przedwczesnych, przedwczesnego pęknięcia błon płodowych czy zespołu uogólnionej odpowiedzi zapalnej płodu.

CZYTAJ TEŻ: WZW typu C: jak wykryć tę groźną chorobę nim doprowadzi do powikłań? [WIDEO]

Biocenoza pochwy. Badaj się regularnie, by zidentyfikować patogeny

Aby zapobiec groźnym następstwom zakażeń układu moczowo-płciowego, niezwykle istotne jest zidentyfikowanie patogenów będących ich przyczyną i zastosowanie odpowiedniej terapii w konsultacji ze specjalistą.

Ponieważ zakażenie nie musi charakteryzować się szczególnymi symptomami (dyskomfort, świąd, charakterystyczne upławy, bolesność podbrzusza, pieczenie podczas oddawania moczu) i może przebiegać bezobjawowo, zaleca się regularne wykonywanie badań diagnostycznych. Jest to szczególnie ważne dla kobiet planujących macierzyństwo, które muszą zdawać sobie sprawę z wpływu zakażenia na możliwość zajścia w ciążę i ewentualne zagrożenie dla płodu.

Badanie biocenozy pochwy (nazywane również oceną czystości pochwy) stanowi prostą metodę oceny mikroflory pochwy i jest jednym z najczęściej wykonywanych badań materiału z dróg moczowo-płciowych. Polega ono na mikroskopowej ocenie wymazu z pochwy, pobranego przez lekarza lub położną, pod kątem określenia drobnoustrojów kolonizujących błonę śluzową.

Ocena obejmuje opis liczebności pałeczek kwasu mlekowego, pozostałych bakterii, grzybów, nabłonków i leukocytów. Preparat może stanowić samodzielne badanie lub być początkiem dalszej diagnostyki wymagającej posiewu z antybiogramem lub identyfikacji genetycznej.

Więcej informacji znajdziecie na: www.alablaboratoria.pl.



Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Elwira Zawidzka, ALAB, autorka tekstu: Biocenoza pochwy

Ekspert

Elwira Zawidzka

Product Manager, specjalista mikrobiologii medycznej ALAB laboratoria sp. z o.o

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Monitoring owulacji. Jak wygląda to badanie i kto powinien je wykonać?

monitoring owulacji
fot. Fotolia

Jeżeli przez rok bezskutecznie starasz się o dziecko, warto rozważyć monitoring owulacji. Tego typu obserwacja jest jednym z podstawowych badań, które pomaga ustalić moment, w którym szansa na zapłodnienie jest największa.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Monitoring owulacji to bezbolesne badanie przeprowadzane u kobiet, które od sześciu miesięcy do roku bezowocnie starają się o ciążę. W określonych dniach lekarz wykonuje USG dopochwowe (zazwyczaj 3-4 razy w trakcie jednego cyklu). Ginekolog obserwuje i ocenia wzrost pęcherzyka Graafa oraz grubość i strukturę endometrium.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Monitoring owulacji- jak to wygląda?

Pierwsze spotkanie z lekarzem odbywa się na początku cyklu. Podczas tej wizyty sprawdzana jest budowa jajników. Lekarz wyklucza również obecność ewentualnych nieprawidłowości.

Na drugiej i trzeciej wizycie wykonuje się badanie USG. Lekarz ocenia tempo wzrastania pęcherzyków Graafa, wystąpienie owulacji i stopień narastania grubości endometrium. USG wykonywane jest przed spodziewaną owulacją i kilka dni po spodziewanym pęknięciu pęcherzyka.

Zazwyczaj zaleca się przeprowadzenie badań na przestrzeni kilku cykli. Należy pamiętać, że mogą one być nieregularne, dlatego też warto monitorować owulację w kilku cyklach, aby mieć pewność do powtarzalności wyników.

Zobacz także: Najczęstsze objawy owulacji. O niektórych mogłaś nie wiedzieć

Problemy z owulacją- gdzie leży przyczyna?

Brak jajeczkowania może być spowodowany stresem, złą dietą, otyłością, niedowagą, PCOS, chorobami przysadki podwzgórza, nadmiarem prolaktyny i innymi zaburzeniami hormonalnymi.

Jeżeli podczas obserwacji okażę się , że pęcherzyk nie pęka, lekarz może podjąć decyzję o farmakologicznym wywołaniu tego procesu. Pęcherzyki rosnące w nieodpowiednim tempie również można stymulować za pomocą odpowiednich medykamentów.

Leki stymulujące jajeczkowanie (tabletki lub zastrzyki) podawane są w pierwszych dniach cyklu.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: Invicta, Invimed, dzidziusiowo.pl, poradnikzdrowie.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Torbiel czekoladowa: przyczyny, objawy i leczenie

torbiel czekoladowa
Torbiel czekoladowa może być objawem endometriozy // fot. Fotolia

Torbiel czekoladowa to rodzaj torbieli jajnika, który pojawia się w przebiegu endometriozy. Jakie są jej przyczyny, objawy i sposoby leczenia?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Endometrioza to choroba, która charakteryzuje się obecnością błony śluzowej macicy poza jej naturalnym umiejscowieniem. Patologiczna tkanka może się pojawić w obrębie otrzewnej jamy brzusznej, głębokich partii mięśniówki macicy, przydatkach, układu pokarmowego i moczowego.

Nieprawidłowe ogniska podlegają takim samym zmianom w czasie cyklu miesiączkowego, jak prawidłowe endometrium, a więc rozrastają się, złuszczają i krwawią. W ten sposób gromadząca się krew stopniowo tworzy cystę o ciemnobrunatnej barwie (stąd nazwa torbiel czekoladowa).

Kolor ten jest wynikiem występowania w treści skrzepów krwi, które powstają w czasie menstruacji. Z biegiem czasu cysta może osiągnąć nawet rozmiar grejpfruta.

Zobacz także: Endometrioza – leczenie, diagnoza, objawy. Sprawdź, co mówi lekarz!

Torbiel czekoladowa – objawy

Ciężko ustalić, które symptomy łączą się z jedynie obecnością torbieli, a które są objawem endometriozy. Pacjentki najczęściej skarżą się na:

  • Ból przy współżyciu
  • Zaburzenia miesiączkowania
  • Ból w okolicy miednicy mniejszej (szczególnie w czasie miesiączki)
  • Ból podczas oddawania moczu i kału

Torbiel czekoladowa – diagnostyka

Diagnostyka torbieli czekoladowych obejmuje badania endoskopowe, USG, rezonans magnetyczny lub badanie markerów nowotworowych (CA-125).

Ostateczne rozpoznanie następuje poprzez badanie histopatologiczne fragmentu zmiany.

Zobacz także: Innowacyjne leczenie endometriozy – na czym polega?

Torbiel czekoladowa – leczenie

W przypadku torbieli czekoladowych najczęściej stosuje się leczenie farmakologiczne i zabiegi operacyjne.

Operacja laparoskopowa jest w tym przypadku również metodą diagnostyczną. Podczas laparoskopii usuwane są ogniska endometriozy, jednak po operacji mogą one ponownie zająć jajniki.

Mniej inwazyjną formą terapii jest leczenie hormonalne. Ma ono na celu zahamowanie wzrostu ognisk endometriozy i ich podatności na krwawienie. W tego typu leczeniu najczęściej stosuje się leki z grupy progestagenów w połączeniu z medykamentami o działaniu androgennym.

Uzupełnieniem kuracji jest leczenie objawowe, w którym stosuje się doustne środki antykoncepcyjne lub leki przeciwzapalne. Zadaniem tych leków jest niwelowanie dolegliwości bólowych.

Należy pamiętać, że nieleczone torbiele grożą pęknięciem, co może doprowadzić do zapalenia otrzewnej i krwotoku wewnętrznego.

Zobacz także: Zioła na niepłodność. Czy mają prawo działać?! Zapytaliśmy dietetyczkę!

Terapie alternatywne

Oprócz standardowego leczenia stosuje się również terapie naturalne, które mogą znacząco poprawić stan pacjentki. Pierwszym krokiem jest zmiana diety. Powinna ona obejmować duże ilości zielonych warzyw. Krótkotrwałe posty warzywno-owocowe mogą przyczynić się do zmniejszenia torbieli i dolegliwości bólowych.Warto też ograniczyć spożywanie mięsa i nabiału.

Należy unikać żywności zawierającej hormony i antybiotyki. Warto zwrócić uwagę, czy w naszych kosmetykach, detergentach, opakowaniach żywności obecne są substancje naśladujące hormony.

W walce z torbielami endometrialnymi mona również sięgnąć po zioła. Sprawdzi się tu szczególnie niepokalanek mnisi, krwawnik, ostropest plamisty, biała piwonia, czy dziki pochrzyn.

Wśród innych niekonwencjonalnych sposobów leczenia torbieli czekoladowych wymienia się akupunkturę, leczenie pijawkami (hirudoterapię), czy okłady na skórę w miejscu występowania cyst.

Pamiętajmy też, że aktywność fizyczna może się wiązać z 40 proc.- 80 proc. zmniejszonym ryzykiem wystąpienia endometriozy. Nadwaga i otyłość związana ze stanem zapalnym w organizmie zwiększa tendencję do zapadalności za różne choroby, w tym na endometriozę.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: wyleczto.pl, poradnikzdrowie.pl, polki.pl, dietetyk-kliniczny-warszawa.pl/

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Rodzaje testów owulacyjnych. Czym się różnią i na jakiej zasadzie działają?

testy owulacyjne- rodzaje
fot. Fotolia

Testy owulacyjne pomagają ustalić moment jajeczkowania, czyli najdogodniejszy czas na zajście w ciążę. Są proste w obsłudze i działają podobnie jak testy ciążowe. Na rynku dostępnych jest kilka rodzajów testów owulacyjnych. Czym się różnią i jak z nich korzystać?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Owulacja, czyli inaczej jajeczkowanie, to etap cyklu miesiączkowego. Zazwyczaj pojawia się między 13. a 15. dniem przed wystąpieniem miesiączki.

Dzięki wysokiemu poziomowi estrogenów tuż przed owulacją następuje uwolnienie dużych ilość hormonu luteinizującego (LH). To właśnie ten hormon wykrywany jest za pomocą testu owulacyjnego. Graniczny poziom to 25 mIU/ml.

Taki lub wyższy wynik sugeruje, że już niebawem nastąpi uwolnienie komórki jajowej. Owulacja powinna się pojawić 24-48 godzin po otrzymaniu pozytywnego wyniku.

Zobacz także: Najczęstsze objawy owulacji. O niektórych mogłaś nie wiedzieć

Objawy owulacji

Istnieje szereg objawów, które mogą wskazywać na nadchodzącą owulację. Aby dokładnie ustalić dni płodne obserwację swojego organizmu należy prowadzić co najmniej przez trzy miesiące.

Możemy wyróżnić kilka najważniejszych objawów owulacji. O jajeczkowaniu świadczy zmiana wyglądu śluzu szyjkowego na bardziej rzadki, ciągnący się i przezroczysty.

Innym symptomem wskazującym na jajeczkowanie jest podwyższenie temperatury ciała o kilka kresek po owulacji. U niektórych kobiet pojawia się ból owulacyjny, z prawej lub lewej strony podbrzusza. Czasem występuje też plamienie owulacyjne, nadwrażliwość brodawek, zmiany szyjki macicy, zwiększone libido i zmiany trądzikowe.

Należy jednak zaznaczyć, że objawy owulacji mogą zostać zakłócone przez wiele czynników (chorobę, zmianę diety, spożywanie alkoholu, przyjmowanie niektórych leków itd.). Z tego powodu nawet najbardziej dokładna obserwacja nie gwarantuje, że uda się ustalić moment jajeczkowania.

Dlatego też warto wykonać test owulacyjny, który jest bardziej wiarygodny niż obserwacje. Wykonuje się go na podobnej zasadzie co test ciążowy.

Zobacz także: Monitoring owulacji. Jak wygląda to badanie i kto powinien je wykonać?

Testy owulacyjne- rodzaje

Do wyboru mamy kilka rodzajów testów owulacyjnych. Przed przystąpieniem do badania należy zapoznać się z instrukcją dołączoną do opakowania i stosować się do wskazówek producenta. Pojedynczy test przeznaczony jest do jednokrotnego użytku.

Próbę warto przeprowadzić na dwa dni przed przewidywaną połową cyklu, najlepiej w godzinach od 10 do 20. Do badania nie należy wykorzystywać pierwszego porannego moczu, ponieważ może to prowadzić do uzyskania fałszywego wyniku.

Test paskowy charakteryzuje się przystępną cena i łatwością obsługi. Aby wykonać badanie należy pobrać mocz do pojemnika, a następnie umieścić w nim test. Wynik można odczytać po kilku minutach. Ten rodzaj testu nie posiada ochraniającej go nasadki (w przeciwieństwie do innych testów), więc prawdopodobieństwo wystąpienia błędnego wyniku jest nieco wyższe.

Test strumieniowy (patyczek) jest nieco droższy od wyżej wymienionego testu, ale jest łatwiejszy w obsłudze. Ma plastikową nakładkę ochroną, która minimalizuje wystąpienie błędu. Mocz można oddać bezpośrednio na końcówkę absorbującą.

Test płytkowy używany jest przede wszystkim w klinikach i gabinetach lekarskich. Mocz zbiera się do zakraplacza, a następnie aplikuje na oznaczone na teście miejsce. Wynik można odczytać po chwili.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: kobieta.onet.pl, domzdrowia.pl, edziecko.pl, mjaowulacja.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.