Przejdź do treści

Bydgoszcz za in vitro

Bydgoszcz popiera in vitro

Bydgoski projekt uchwały o leczeniu niepłodności będzie musiała sprawdzić Agencja Ochrony Technologii Medycznych. Pozytywna opinia jest konieczna, aby refundacja została przyjęta.

Na kilka godzin przed głosowaniem miejskiego projektu in vitro poseł PO Paweł Olszewski, prezydent miasta Rafał Bruski i przewodniczący rady Zbigniew Sobociński zapowiedzieli, że zagłosują „za”. Wynik głosowania nie był zaskoczeniem, bydgoscy radni poparli in vitro.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

– My, jako Platforma Obywatelska, opowiadamy się za tym, aby miejski program in vitro był realizowany najszybciej, jak się da. Realnie może być to już w przyszłym roku – powiedział Paweł Olszewski, przewodniczący bydgoskiej PO.
O wyniku głosowania przesądzili radni PO i SLD. Jednak, aby in vitro w Bydgoszczy było dofinansowywane z budżetu miasta, uchwałę będzie musiała pozytywnie zaopiniować Agencja Oceny Technologii Medycznych.

Kręta droga

Jeszcze zanim in vitro trafiło pod obrady, jego losy nie były jasne. W maju bydgoska Nowoczesna zebrała ponad tysiąc podpisów pod projektem uchwały, który zakładał przekazanie 1,2 mln zł. rocznie na leczenie niepłodnych par. Każda z nich miała dostać 5 tys. zł. wsparcia, z pomocy miało skorzystać 250 par. Miesiąc później projekt trafił na biurko bydgoskiej rady miasta. Wtedy zaczęły się schody. Dokument musiała zweryfikować Agencja Ochrony Technologii Medycznych, a to mogłoby zająć nawet dwa miesiące. Jednak aby to się stało, zgodę musieli wydać radni. Głosownie w tej sprawie miało odbyć się dopiero na końcu września. Taki przebieg spraw dodatkowo wydłużał proces, Agencja potrzebowałaby kolejnych dwóch miesięcy na ocenę. W efekcie pojawiło się ryzyko, że radni nie zdążą przyjąć uchwały przed planowaniem przyszłorocznego budżetu. Poparcie projektu in vitro w sierpniu zwiększyło szanse.

Magda Dubrawska

dziennikarka Chcemy Być Rodzicami, doktorantka socjologii.

Małgorzata Rozenek o in vitro: to skomplikowana procedura

Małgorzata Rozenek o in vitro
Instagram - @m_rozenek

Od czasu ślubu gwiazdy TVN Małgorzaty Rozenek-Majdan i Radosława Majdana, ze strony mediów nie milkną pytania odnośnie powiększenie rodziny. Plotki na temat rzekomej ciąży Małgosi pojawiały się już wiele razy, a sami zainteresowani przyznają, że mają już dosyć nachalnych pytań o planowane dziecko.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Gwiazda do tej pory jedynie uśmiechem kwitowała kolejne doniesienia o powiększeniu rodziny. Jednak tym razem Małgosia i jej mąż zdecydowali się na szczere wyznanie. W rozmowie z magazynem Viva! poruszyli temat trzeciego dziecka i przyznali, że jest to dla nich bardzo intymna sprawa.

Gwiazda przyznała, że chciałaby skorzystać z metody in vitro, jednak nie jest to łatwy proces.

Małgorzata Rozenek o in vitro: to wymaga czasu

Zdarza się, że słyszę „musisz urodzić trzecie dziecko”. (…)To mnie stawia w bardzo niezręcznej sytuacji – zdradziła.

– To są słowa, które dotykają mojej intymności, a ponieważ zdaję sprawę z tego, że to niełatwa sytuacja, próbuję nadać temu lekki ton. A tak naprawdę to jest dla nas bardzo trudne. Procedura in vitro jest skomplikowana, wymaga czasu. Nie chcę, żeby to było pooddawane ciągłej dyskusji publicznej – powiedziała Małgosia w wywiadzie dla Vivy!

Złośliwi twierdzą, że to Radek nalega na dziecko, natomiast dla jego żony ważniejsza jest kariera. Rozenek szczerze przyznała, że tego typu insynuacje są dla niej bardzo krzywdzące.

Małgorzata Rozenek-Majdan ma już dwójkę dzieci. Swoich synów- Stanisława i Tadeusza urodziła dzięki metodzie in vitro. We wrześniu Małgosia i Radek obchodzili pierwszą rocznicę ślubu.

Zobacz także:

Zdąży z zamrożeniem jajeczek przed chemioterapią dzięki publicznej zbiórce pieniędzy!

Kobieta, której George Michael opłacił in vitro urodziła dziecko

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Dzieci z in vitro tyją szybciej niż rówieśnicy – twierdzą naukowcy z ESHRE

Fot. fotolia
Fot. fotolia

Dzieci poczęte metodą zapłodnienia pozaustrojowego więcej przybierają na wadze – wynika z badań European Society of Human Reproduction and Embryology.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

 Pierwsze dziecko z in vitro przyszło na świat 39 lat temu. Od tego czasu dzięki tej metodzie i innym technikom wspomaganej reprodukcji (ART) urodziło się około 6,5 miliona dzieci na świecie.
– Dopiero teraz mamy pierwsze dane dotyczące długoterminowego wpływu wspomaganej reprodukcji na zdrowie poczętych w ten sposób ludzi – twierdzą badacze z European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE).

BMI dzieci z in vitro

Heleen Zandstra z Centrum Medycznego w Maastricht (Holandia) i jej zespół prowadzili badania nad 136 niemowlętami, rejestrując w wieku 9 lat ich wzrost, wagę i zawartość tkanki tłuszczowej, a także tętno i ciśnienie krwi. Badaczy zaskoczyło, że poczęte in vitro dzieci niezależnie od rodzaju stosowanego pokarmu były niemal tej samej długości ciała.  Natomiast różniły się współczynnikiem BMI, czyli współczynnikiem masy ciała do wzrostu.  Grupa, która urodziła się lżejsza miała BMI niższe średnio o 0,9 od urodzonych, jako cięższe. Oznaczało to różnicę wagi wynoszącą przeciętnie 2 kilogramy.

Jednak obie grupy dzieci poczętych metodą in vitro były cięższe od przeciętnych 9-latków żyjących w podobnych warunkach i miały więcej tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej.

Czy dzieciom z in vitro grozi otyłość?

Biorąc pod uwagę, że cięższe dzieci najprawdopodobniej stają się otyłe w późniejszym okresie życia, wyniki są niepokojące”- uważa Zandstra, która w lipcu w Szwajcarii przedstawiła swoje odkrycia podczas corocznego zjazdu European Society of Human Reproduction and Embryology.

Podczas tej samej konferencji Tomoya Hasegawa z Tokio Medical University przedstawił swoją analizę dotyczącą 1830 japońskich dzieci. W Japonii obecnie jedno na 30 dzieci poczętych jest za pomocą metody wspomaganej reprodukcji.
Jego zespół stwierdził, że niemowlęta poczęte przy użyciu ART były cięższe, niż naturalnie urodzone niemowlęta, gdy się urodziły, ale po 18 miesiącach nie było żadnej różnicy. Jednakże dzieci z in vitro były cięższe w wieku 6 lat, co Hasegawa uznał za zaskakujące.

Według jednej z teorii wspomaganie płodności może wpływać na przyszłe zdrowie człowieka, zmieniając aktywność genów w rozwijającym się embrionie.

Jednak możliwe jest również, że różnice zdrowotne u osób poczętych in vitro nie wynikają z zastosowanych technik, ale mają związek z niepłodnością rodziców.

Spora grupa naukowców uważa, że na razie zbyt wcześnie jest, by mówić o wpływie in vitro na zdrowie dorosłych. Louise Brown, pierwsza osoba urodzona dzięki zapłodnieniu pozaustrojowemu, ma zaledwie 39 lat.
Specjaliści uważają, że wspomaganie płodności jest bezpieczne – w końcu rodzą się dzięki niemu miliony dzieci. Trzeba natomiast monitorować te osoby, aby wychwycić ewentualne problemy w późniejszym życiu.

Źródło: PAP Nauka w Polsce

POLECAMY:

Naznaczone dzieci z in vitro

Rzecznik Praw Dziecka: przestańcie dyskryminować dzieci z in vitro

Najnowszy Magazyn Chcemy Być Rodzicami

 

 

Aneta Grinberg-Iwańska

Absolwentka dziennikarstwa i politologii. Pasjonatka technik video. Redaktor prowadząca serwis.

Nie będzie dofinansowania in vitro w Płocku

Nie będzie dofinansowania d in vitro w Płocku
Projekt dofinansowania in vitro przegrał z inicjatywą "Mobilna oświata" / fot. Fotolia

Nie będzie programu leczenia niepłodności metodą in vitro w Płocku. Projekt ten odpadł w głosowaniu w ramach budżetu obywatelskiego Płocka. Największym poparciem cieszyła się natomiast inicjatywa „Mobilna oświata”.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

W ramach obecnej edycji budżetu obywatelskiego mieszkańcy Płocka wybierali po jednym projekcie z dwóch kategorii. Do tegorocznej, szóstej już edycji budżetu zgłoszono 80 projektów, 22 z nich oceniono negatywnie pod względem formalno-prawnym.

Płock bez dofinansowania na in vitro

Projekt dofinansowania in vitro otrzymał jedynie 337 głosów. Z 1200 głosami zwyciężyła inicjatywa „Mobilna oświata”, która zakłada zakupu trzech aut dla szkół. Poparciem cieszył się również projekt budowy przystani cumowniczej w stanicy klubu motorowodnego, pomysł zakupu statku ratowniczego oraz zakup łodzi dla płockich wioślarzy.

Na projekty ogólnomiejskie miasto przeznaczy blisko 2 mln zł., natomiast na inicjatywy osiedlowe, gdzie wyłoniono 12 projektów, Płock da niemal 3 mln zł.

Co zakładał projekt?

Zgodnie z założeniem autora, projekt leczenia niepłodności metodą in vitro miałby potrwać dwa lata do 2019 roku i obejmowałby dofinansowanie do 60 zabiegów. Miasto dopłacałoby maksymalnie pięć tys. złotych do jednego zabiegu. Z projektu mogłyby skorzystać pary z Płocka pozostające zarówno w formalnych, jak i nieformalnych związkach.

Jak zauważył prezydent miasta Andrzej Nowakowski, choć często poruszany, temat in vitro nie okazał się aż tak istotny dla mieszkańców Płocka. Już w marcu br. radni odrzucili obywatelski projekt dofinansowania procedury in vitro. Projekt zgłosił Komitet Obywatelski „Nowoczesny Płock dla Rodziny”. Przeciwko opowiedzieli się wówczas radni PiS i dwóch radnych PO.

Zobacz także:

Dzieci z in vitro tyją szybciej niż rówieśnicy – twierdzą naukowcy z ESHRE

Ile kosztuje in vitro w Polsce? Cennik vs rzeczywistość

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: samorzad.pap.pl, portalsamorzadowy.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Medycyna prokreacyjna zapobiega, diagnozuje, leczy i pomaga spełniać marzenia

dr Katarzyna Kozioł

Współczesny świat coraz silniej konfrontuje nas z problemami związanymi z płodnością. Dlatego tak ważne jest, by wszyscy zainteresowani medycyną prokreacyjną mieli rzetelne wsparcie oraz przestrzeń do dzielenia się doświadczeniem. Między innymi takie właśnie funkcje spełnia Polskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu i Embriologii.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

PTMRiE powstało w 2008 roku, stając się organizacją interdyscyplinarną, ponieważ medycyna prokreacyjna, zwana inaczej medycyną rozrodu, budzi zainteresowanie specjalistów z różnych dziedzin. Niepłodność to problem bardzo złożony i dlatego tak istotna jest wymiana umiejętności, szerzenie oraz doskonalenie wiedzy lekarskiej, czego wynikiem jest rozwój nauki w Polsce oraz podnoszenie poziomu medycznej opieki nad pacjentem.

Katarzyna Kozioł – ginekolog położnik, starszy embriolog kliniczny ESHRE i PTMRiE, prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii 

PTMRiE istnieje już niemal 10 lat. Czy zmieniła się w tym czasie wizja medycyny prokreacyjnej w Polsce? 

Przez ostatnich 10 lat zmieniła się medycyna rozrodu na całym świecie, więc również i w naszym kraju. Jakość leczenia oferowana przez polskie ośrodki nie odbiega od standardów światowych. Ewentualne bariery wynikają z braku publicznego finansowania leczenia oraz z przepisów prawa, które narzuciły pewne ograniczenia w stosowaniu niektórych procedur leczenia dostępnych w innych krajach. Coraz nowocześniejsza staje się aparatura, leki, systemy nadzorowania procedur leczenia, a przede wszystkim rozwija się wiedza. Co ważne, dzieci urodzonych po zapłodnieniu pozaustrojowym mamy na świecie już ok. 7 milionów. Część z nich ma już własne dzieci, więc jest to ogromny materiał badawczy. To wszystko powoduje, że leczymy i będziemy leczyć coraz skuteczniej.

Czy pojawiły się w tym czasie nowe problemy? A może medycyna rozrodu odnosi w naszym kraju same sukcesy?

Jednym z najważniejszych osiągnięć ostatnich lat jest uchwalenie w 2015 roku ustawy o leczeniu niepłodności. Po wielu latach braku regulacji prawnych nastąpiło zalegalizowanie wszystkich uznanych na świecie metod leczenia niepłodności z zabiegami in vitro włącznie.

Kolejnym milowy krokiem było finansowanie leczenia w ramach ministerialnego programu w latach 2013–2016, dzięki któremu urodziło się już 7 947 dzieci, a kolejne przyjdą jeszcze na świat z zarodków, które są przechowywane w klinikach. Niestety, program się zakończył. Poza lokalnymi programami finansowania pacjenci pozostawieni są sami sobie i zdani wyłącznie na usługi komercyjne.

Jednak problem niepłodności narasta. Należy więc zaufać specjalistom, w których to ręce się oddajemy. Czy obserwuje Pani wzrost, czy może spadek owego zaufania? 

Narastający problem niepłodności wynika z warunków, w jakich żyjemy, zanieczyszczenia środowiska, sztucznych dodatków do żywności, ale też zmian społecznych, m.in. coraz później podejmowanej decyzji o rodzicielstwie. Zmienia się także struktura społeczna, a wraz z tym oczekiwania pacjentów wobec lekarzy wszystkich specjalności, w tym również specjalistów leczenia niepłodności. Pacjenci z jednej strony chcieliby mieć pełne zaufanie do lekarzy, z drugiej zaś trudno im zrezygnować z kontroli procesów leczenia. Można powiedzieć, że jeśli chodzi o te relacje, jesteśmy w okresie przejściowym wzajemnego dopasowywania się. Pacjent ma prawo oczekiwać wiedzy i jasnych komunikatów ze strony lekarza, ma prawo do pełnej informacji na temat swojego zdrowia i najskuteczniejszych w jego przypadku metod leczenia. Jest jednocześnie zobowiązany do przestrzegania zaleceń specjalisty, przede wszystkich w kwestii przyjmowania leków, ale też innych wskazówek dotyczących np. stylu życia, używek, wagi. Pacjent jest współodpowiedzialny za proces leczenia.

Co istotne, pacjenci są bardzo często dobrze wyedukowani medycznie. Ich wiedza niejednokrotnie zaskakuje i czyni równoprawnymi partnerami w dyskusji o problemie medycznym. To powoduje, że lekarz musi mieć nie tylko aktualną wiedzę, ale powinien również umieć uzasadniać swoje decyzje, aby uzyskać pełną akceptację proponowanego sposobu postępowania.

W tak rozumianej relacji zaufanie pacjentów do lekarzy rośnie. Często jest dodatkowo wzmocnione szczególną więzią, która łączy lekarzy i pacjentów w walce o wspólny cel. Wszak każde urodzone dziecko to spełnienie marzeń pacjentów, ale też wspólny sukces i wspólna radość.

 

Katarzyna Miłkowska

Dziennikarka, absolwentka UW. Obecnie studiuje psychologię kliniczną na Uniwersytecie SWPS oraz Gender Studies na UW.