Przejdź do treści

Ada Fijał o testowaniu się przyszłych mam w kierunku HIV

Według Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny, w Polsce, od początku epidemii HIV, wykryto ponad 18 tysięcy zakażeń. Szacuje się, że 50% zakażonych osób nie wie o tym, że żyje z HIV. Wśród nich mogą być przyszłe mamy, które nie wykonują testów w kierunku HIV i nie wiedzą, że podczas ciąży, porodu lub karmienia piersią dziecko może ulec zakażeniu. W kampanię podnoszącą ich świadomość zaangażowała się m.in. aktorka Ada Fijał.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Czym według Pani jest HIV w XXI wieku?

Współczesna medycyna pozwala zaklasyfikować HIV jako chorobę przewlekłą z którą można żyć i funkcjonować. Istotne jest jednak wczesne diagnozowanie,
a z tym w Polsce nie jest dobrze. Narosło zbyt wiele mitów, np. „grupy ryzyka” a nie ma przecież czegoś takiego, są tylko ryzykowne zachowania. Takim ryzykownym zachowaniem jest niebadanie się!

Dlatego zdecydowała się Pani wziąć udział w kampanii „Jeden test. Dwa życia”?

Tak. Należy zmieniać myślenie. Pokazywać, jak wiele zależy od świadomości i racjonalnego podejścia. Trzeba wyrabiać nowe nawyki, wbrew wspomnianym mitom.

Dlaczego, Pani zdaniem, kobiety nie robią, albo nie dość często robią testy w kierunku HIV?

Trudno jest wyobrazić sobie jakiś problem, dopóki nas nie dotyczy i osobiście nie musimy się z nim zmagać. Warto zmienić myślenie i wyrobić sobie nawyk systematycznych badań – nie tylko na obecność wirusa HIV.

Czy testy w kierunku HIV powinny być obowiązkowe dla kobiet w ciąży?

Myślę, że powinny. Bo cena za niewiedzę jest zbyt duża.

Kiedy sama robiła Pani test na HIV, bała się Pani?

Nie. Test zaproponował mi mój lekarz prowadzący i był to po prostu kolejny punkt na liście badań. Dla mnie było to zupełnie naturalne.

Co roku wykrywa się w Polsce ponad 1000 nowych zakażeń. Czy ta liczba może się zmniejszyć?

Zmiana nawyków wymaga czasu. Dlatego tak ważne jest aby nie ustawać w staraniach o wzrost wiedzy na temat HIV i źródeł zakażeń. Wpajać ludziom konieczność systematycznych badań. Tylko wiedza może pomóc.

Więcej informacji o kampanii znajduje się na stronie www.aids.gov.pl/kampanie/1test.2zycia

Kampania została objęta patronatem honorowym przez Ministra Zdrowia, Głównego Inspektora Sanitarnego, Polskie Towarzystwo Naukowe AIDS, Konsultanta krajowego w dziedzinie położnictwa i ginekologii oraz Konsultanta krajowego w dziedzinie perinatologii. Poza Adą Fijał projekt wsparły także Agnieszka Cegielska oraz Maria Seweryn.

***

Kampanię „Jeden test. Dwa życia. Zrób test na HIV. Dla siebie i swojego dziecka™” zainspirował program profilaktyczny „One test. Two lives. Get tested for HIV. For you and baby™” skierowany do kobiet ciężarnych i ich lekarzy. Program ten był realizowany przez agencję rządu federalnego Stanów Zjednoczonych Centers for Disease Control and Prevention (CDC).

Informacja prasowa Alfa Communications

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Magazyn hormonów: tarczyca. Jak rozpoznać, czy funkcjonuje prawidłowo?

Kobieta w łóżku; zakrywa twarz pościelą /Ilustracja do tekstu: Badania tarczycy przed ciążą
Fot.: Alexandra Gorn /Unsplash.com

Tarczyca to gruczoł dokrewny znajdujący się z przodu krtani, którego prawidłowa praca ma dla zdrowia człowieka ogromne znaczenie. Hormony wydzielane przez tarczycę – T3 i T4 – są związkami jodu, które odpowiadają za wiele funkcji naszego organizmu. Zależy od nich stan skóry, włosów i paznokci, ale także prawidłowe działanie układu krążenia i centralnego układu nerwowego. Jakie są podstawowe zaburzenia czynności tarczycy, które z objawów powinny zwrócić naszą uwagę i dlaczego warto wykonać badania tarczycy przed ciążą? Podpowiada endokrynolog dr n. med. Barbara Piotrowska z Centrum Medycznego Damiana.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Na czym polega praca tarczycy?

Czynność wydzielnicza tarczycy warunkowana jest przez hormon tyreotropowy (TSH) wytwarzany przez komórki przysadki mózgowej. Jego uwalnianie regulowane jest z kolei przez hormon podwzgórza (TRH). Wraz z jego wzrostem, rośnie też stężenie TSH, które przyczynia się do produkcji tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Do zadań, za które odpowiadają te związki należy np. kontrolowanie tempa metabolizmu i prawidłowa praca układu nerwowego. Trzecim hormonem wydzielanym przez tarczycę jest kalcytonina, odpowiedzialna za regulowanie poziomu wapnia w organizmie.

CZYTAJ TEŻ: Tyreotropina – TSH

Zbyt wysoki lub zbyt niski poziom hormonów tarczycy: co oznacza?

Jeśli stężenie któregoś z hormonów jest zbyt wysokie lub zbyt niskie, możemy podejrzewać, że nasz gruczoł nie działa prawidłowo.

Do głównych przyczyn chorób tarczycy należą zaburzenia immunologiczne, niedobór jodu oraz predyspozycje genetyczne. Wiemy na przykład, że problemy z tarczycą mają częściej kobiety niż mężczyźni. Dlatego jeśli w rodzinie chorą tarczycę miała babcia lub mama, to należy przypuszczać, że podobne dolegliwości mogą dotknąć także córkę lub wnuczkę – komentuje dr n. med. Barbara Piotrowska, endokrynolog w Centrum Medycznym Damiana.

Najczęstsze zaburzenia czynności tarczycy

Do najczęstszych zaburzeń pracy tarczycy należą nadczynność i niedoczynność tego gruczołu, a także choroba Hashimoto.

Nadczynność tarczycy: objawy i konsekwencje. Czym jest przełom tarczycowy?

Nadczynność tarczycy jest chorobą dynamiczną, polegającą na wydzielaniu zwiększonej ilości hormonów (znacznie większej niż potrzebuje nasz organizm). Do jej objawów należą:

  • chudnięcie, mimo wzmożonego apetytu (związane jest to z mocno przyspieszonym metabolizmem),
  • zwiększona pobudliwość nerwowa,
  • kołatanie serca,
  • drżenie dłoni,
  • ogólne osłabienie organizmu.

Przy nadczynności często obserwujemy także powiększenie tarczycy. To znacząco ułatwia diagnostykę, która ma kluczową rolę w zapobieganiu powikłaniom. Nieleczenie choroby grozi bowiem m.in. przełomem tarczycowym, czyli groźnym dla życia wzrostem poziomu hormonów.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: TSH i zdrowa tarczyca. 5 faktów, które powinnaś znać

Niedoczynność tarczycy: groźna choroba o bagatelizowanych objawach

Niedoczynność tarczycy polega na zaburzeniu syntezy tyroksyny. Choroba rozwija się powoli, a do jej głównych objawów należą:

  • stałe uczucie zmęczenia,
  • senność,
  • przybieranie na wadze (pomimo stosowania diety i spadku łaknienia),
  • depresja,
  • bóle mięśni i stawów.

Objawy te, choć uciążliwe, często bagatelizujemy, uważając, że ich przyczyną jest zwykłe przemęczenie.  To sprawia, że diagnozę nadczynności tarczycy otrzymujemy zwykle późno – na zaawansowanym etapie choroby. Tymczasem nieleczona niedoczynność tarczycy jest bardzo niebezpieczna: może doprowadzić nawet do śpiączki!

Choroba Hashimoto: schorzenie z autoagresji

Choroba Hashimoto to choroba z tak zwanej autoagresji, w której występuje samoniszczenie tarczycy w wyniku reakcji antygen-przeciwciało. Do diagnostyki choroby Hashimoto koniecznie jest oznaczenia przeciwciał aTPO (anty-TPO) – przeciwko peroksydazie tarczycowej. Ich podwyższona liczba, która sięga niekiedy tysięcy jednostek (normą jest wynik dwucyfrowy), potwierdza obecność choroby Hashimoto. Choroba Hashimoto to schorzenie dość niespecyficzne, ponieważ może przebiegać na początku z przejściową „wstawką” nadczynności tarczycy (zwłaszcza u młodych kobiet), a później przeradza się w niedoczynność.

CZYTAJ TEŻ: Anna Karczmarczyk choruje na Hashimoto. „Włosy wychodziły mi garściami”

Badania tarczycy przed ciążą: dlaczego są takie ważne?

Na kontrolę poziomu poszczególnych hormonów powinny zdecydować się przede wszystkim kobiety planujące ciążę, nawet jeśli w danej chwili nie obserwują u siebie żadnych objawów klinicznych. To o tyle istotne, że wszelkie nieprawidłowości mogą być przyczyną wielu powikłań w przebiegu ciąży, a także niepłodności. Kobiety spodziewające się dziecka i chorujące zarówno na nadczynność, jak i na niedoczynność tarczycy, powinny być pod stałą kontrolą lekarza. Nieleczona choroba może doprowadzić nawet do poronienia, przedwczesnego porodu lub przełomu tarczycowego podczas rozwiązania, dlatego koniecznie wykonaj badania tarczycy przed ciążą.

Badania tarczycy przed ciążą: te badania wykonaj przed rozpoczęciem starań

Podstawowe badanie, które pozwoli określić, czy czynność naszej tarczycy jest prawidłowa, to oznaczenie poziomu TSH we krwi. Dodatkowo warto sprawdzić stężenie tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Z kolei w celu wykrycia przeciwciał przeciwtarczycowych, które informują o autoimmunologicznym zapaleniu tarczycy (choroba Hashimoto), należy oznaczyć we krwi poziom aTPO.

Ze względu na bardzo zróżnicowany obraz objawów klinicznych dużą rolę w diagnostyce odgrywają także:

  • badania cholesterolu całkowitego,
  • EKG pracy serca,
  • RTG klatki piersiowej.

Bardzo ważne jest także wykonywanie USG tarczycy. Pozwala na dokładną ocenę wielkości ewentualnych zmian w obrębie tarczycy: guzków, torbieli czy wola.

Dzięki badaniu USG rozpoznaje się guzki pojedyncze lub mnogie, a także nowotwory tarczycy.

– Guzki występują u co 4-5 pacjenta i w większości nie wymagają leczenia, ale niektóre z nich kwalifikują się do biopsji. Warto więc profilaktycznie przynajmniej raz na dwa lata poprosić swojego lekarza rodzinnego o skierowanie na USG tarczycy – podkreśla  dr n. med. Barbara Piotrowska.

W razie wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości w czynności naszej tarczycy należy niezwłocznie zgłosić się do endokrynologa. Wdroży on odpowiednie leczenie lub zleci dalszą diagnostykę w celu potwierdzenia lub wykluczenia występowania chorób.

Źródło: mat. prasowe

POLECAMY TAKŻE: Utrudnia zajście w ciążę i przyczynia się do poronień. Czym jest macica dwurożna?

 

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Mezoterapia, czyli „odmładzanie” jajników. Jak to działa?

Uśmiechnięta para ogląda wynik testu ciążowego /Ilustracja do tekstu: Mezoterapia jajników. Jak działa i komu może pomóc?
Fot.: Fotolia.pl

Brak odpowiedniej liczby dobrej jakości komórek jajowych jest częstą przyczyną niepłodności u kobiet. Mówi się wówczas o obniżeniu tzw. rezerwy jajnikowej. Skuteczna pomoc niepłodnym pacjentkom z tego typu problemem pozostaje dla lekarzy dużym wyzwaniem. W medycynie pojawiają się jednak nowe metody, które dają nadzieję na „odmłodzenie” jajników, a tym samym – na zwiększenie szans na uzyskanie prawidłowych komórek jajowych i tym samym – na ciążę.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Szanse na poczęcie dziecka w znacznej mierze zależą od tego, czy kobieta posiada zdolne do zapłodnienia komórki jajowe. Niestety, wraz z wiekiem potencjał rozrodczy maleje – już po 35. roku życia mogą pojawić się trudności z zajściem w ciążę. U niektórych kobiet, np. z uwagi na czynniki genetyczne, funkcje jajników wygasają znacznie wcześniej niż u ich rówieśniczek.

Obniżona rezerwa jajnikowa może być również wynikiem przebytych operacji na układzie rozrodczym. W przypadku tego typu problemów możliwe jest zastosowanie leczenia metodą zapłodnienia pozaustrojowego. Rokowania przy poważnych zaburzeniach mogą być jednak niekorzystne. Stymulowanie procesów odnowy w jajnikach poprzez przeprowadzenie zabiegów zbliżonych do mezoterapii może pozytywnie na wpłynąć na liczbę dostępnych komórek. Dzięki temu większe byłyby również szanse na powodzenie zabiegu in vitro – twierdzą eksperci.

CZYTAJ TEŻ: Krioprezerwacja pomoże kobietom odkładającym macierzyństwo na później?

Moc własnego osocza z krwi

„Odmładzanie” jajników (mezoterapia jajników) polega na wstrzyknięciu osocza bogatopłytkowego (PRP – ang. Platelet Rich Plasma) bezpośrednio do jajników podczas ich wielokrotnej punkcji (nakłuwania). Podawaną substancję pozyskuje się, odwirowując próbkę własnej krwi pacjentki, aby wyizolować z niej czynniki wzrostu – zawarte w płytkach krwi białka stymulujące wzrost tkanek i naczyń krwionośnych. Zarówno samo nakłuwanie, jak i aktywność czynników wzrostowych obecnych w osoczu może powodować aktywację procesów odnowy w jajnikach.

– Pozytywny wpływ czynników wzrostowych obecnych w osoczu został zauważony już dawno i jest doceniany do tej pory, m.in. w medycynie estetycznej czy ortopedii. Badania nad możliwością zastosowania podobnych zabiegów w leczeniu niepłodności i stymulowaniu wzrostu komórek jajowych prowadzone są od ok. 2015 roku. Prace rozpoczęły wówczas zespoły w kilku krajach, m.in. w Grecji, Stanach Zjednoczonych, Turcji. Wyniki badań potwierdziły, że zabieg może przynosić  pożądane efekty – wyjaśnia dr Janusz Pałaszewski, ordynator w Klinice Leczenia Niepłodności INVICTA w Warszawie.

POLECAMY TAKŻE: Kauteryzacja jajników. Na czym polega ten zabieg i dla kogo jest zalecany?

Mezoterapia jajników – dla kogo?

Zabieg proponowany jest najczęściej kobietom z zaburzeniami płodności, które rozważają leczenie metodą zapłodnienia pozaustrojowego. Wskazaniem do „odmładzania” jajników jest m.in. obniżona rezerwa jajnikowa. Do jej oceny służy badanie hormonu AMH oraz badanie USG i określenie liczby pęcherzyków antralnych w jajnikach. Zabieg rozważa się też w przypadku pacjentek starszych (po 40. roku życia) oraz w leczeniu par, u których wcześniejsze cykle in vitro nie zakończyły się ciążą z uwagi na niską jakość i liczbę komórek jajowych.

Punkcja jajników z podaniem specjalnie przygotowanego osocza bogatopłytkowego przeprowadzana jest na kilka tygodni lub kilka miesięcy przed programem zapłodnienia pozaustrojowego. Decyzję o rozpoczęciu leczenia metodą in vitro podejmuje lekarz po ocenie efektów zabiegu.

Jak przebiega zabieg mezoterapii jajników?

Jak każda procedura, także „odmładzanie” jajników wymaga kwalifikacji medycznej. Niezbędne jest wykonanie całego pakietu badań laboratoryjnych, oceniany jest również ogólny stan zdrowia oraz rokowania dla osiągnięcia oczekiwanych rezultatów.

– Przeciwwskazaniem do zabiegu może być aktywna infekcja, zaburzenia krzepnięcia krwi czy zły stan ogólny pacjentki. Procedura należy do względnie bezpiecznych, wymaga jednak krótkiego znieczulenia ogólnego i wprawy ze strony lekarza operującego. Przed zabiegiem od pacjentki pobierana jest krew, z której izolowane jest osocze bogatopłytkowe. Po specjalnym przygotowaniu preparat jest podczas zabiegu punkcji, poprzez nakłucie, wprowadzany bezpośrednio do jajników – wyjaśnia dr Pałaszewski.

Ryzyko powikłań podczas i po zabiegu jest niewielkie. Dotyczy np. ewentualnego krwawienia, bóli podbrzusza, infekcji.

– Dotychczasowe wnioski z prac badawczych są bardzo obiecujące. Wygląda na to, że przynajmniej części pacjentek – dzięki nowemu rozwiązaniu – będziemy mogli jeszcze skuteczniej pomóc – dodaje specjalista z INVICTA.

POLECAMY RÓWNIEŻ: Sztuczny jajnik nadzieją na macierzyństwo dla niepłodnych kobiet

materiał prasowy

Materiały prasowe to teksty przesyłane podmioty zewnętrzne do publikacji w różnych mediach, informują o wydarzeniach, osiągnięciach, bywają zaproszeniami na spotkania.

Za krótka faza lutealna. Jakie są objawy?

faza lutealna za krótka
fot. Fotolia

Faza lutealna to ostatnia i najdłuższa faza cyklu miesiączkowego. Następuje po owulacji i trwa ok. 12-16 dni aż do dnia pierwszego dnia miesiączki.  W tym czasie w organizmie kobiety utrzymuje się duża ilość progesteronu, a temperatura ciała jest nieco podwyższona. Jakie zagrożenia może nieść za krótka faza lutealna?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Faza lutealna to czas najniższej płodności. Wzrastający poziom luteiny powoduje, że szansa na zapłodnienie jest wtedy minimalna.

Na tym etapie cyklu miesiączkowego pod wpływem hormonów FSH i LH resztki pęcherzyka Graafa przekształcają się w ciałko żółte, dlatego faza ta nazywana jest także fazą ciałka żółtego. Pełni ono funkcję gruczołu dokrewnego i wydziela estrogeny oraz duże ilości progesteronu.

Ten żeński hormon płciowy (progesteron) odgrywa ważną rolę w przygotowaniu endometrium do implantacji zarodka. Obecność progesteronu jest również niezbędna do utrzymania ciąży. Hormon ułatwia też ustalenie aktualnej trwającej fazy cyklu. Odpowiada za wysychanie śluzu i podwyższenie temperatury ciała.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Za krótka faza lutealna

Czasami u kobiet dochodzi do zaburzeń fazy lutealnej, co najczęściej bywa skutkiem nieprawidłowości hormonalnych. Hormony działające przed owulacją oddziałują także na resztę cyklu.

Jeżeli poziom FSH i LH nie jest prawidłowy, pęcherzyk nie jest do końca rozwinięty i w momencie, w którym przekształci się w ciałko żółte, nie będzie w stanie wydzielać odpowiedniej ilości progesteronu.

Wynikiem niskiej ilości progesteronu w organizmie kobiety jest krótsza faza lutealna, która bywa przyczyną niepłodności. Ciężko sprecyzować, co dokładnie oznacza tu słowo „krótka”. Powszechnie uważa się, że prawidłowa faza ciałka żółtego powinna trwać powyżej 10 lub 12 dni. Jest to minimalny czas potrzebny na zagnieżdżenie się zarodka w śluzówce macicy.

Objawem towarzyszącym krótkiej fazie lutealnej jest nieregularne krwawienie. Plamienie pojawia się na kilka dni przed właściwą miesiączką, kiedy temperatura ciała jest wciąż podwyższona.

Zobacz także: Faza folikularna – jak przebiega i przygotowuje organizm do ciąży?

Jak sprawdzić długość fazy lutealnej?

Sposobem na sprawdzenie długości fazy lutealnej jest obserwacja temperatury ciała zaraz po przebudzeniu. Za sprawą progesteronu w tej fazie cyklu temperatura stopniowo wzrasta aż 6 dni po owulacji i trwa do  ostatniego dnia przed miesiączką. Waha się w granicach 36,9 do 37,1 stopni Celsjusza. Zaobserwować możemy również mniejsze ilości śluzu.

Zbyt krótka faza lutealna bywa przyczyną niepłodności, poronień, zmiany cyklu menstruacyjnego i plamień z dróg rodnych, dlatego też warto wykonać badania hormonalne, na podstawie których lekarz może postawić jednoznaczną diagnozę.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło : npr.pl, mamotoja.pl, parenting.pl

Anna Wencławska

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka, pasjonatka kultur i języków orientalnych.

Faza folikularna – jak przebiega i przygotowuje organizm do ciąży?

Kobieta wśród drzew. W ręku trzyma hula hop. Ilustracja do tekstu: Faza folikularna, cykl miesiączkowy
Fot.: Timothy Paul Smith /Unsplash.com

Na cykl miesiączkowy składa się szereg procesów zachodzących w organizmie kobiety, które powtarzają się regularnie każdego miesiąca. Pierwszy etap, zwany fazą folikularną, trwa 12-14 dni i jest kluczowy w przygotowaniach do ciąży. Jakie zmiany wówczas zachodzą i w jaki sposób wpływają na możliwości prokreacyjne kobiety? Przeczytaj!

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Faza folikularna – kiedy występuje?

Faza folikularna jest pierwszym etapem każdego cyklu miesiączkowego. Rozpoczyna się w pierwszym dniu krwawienia miesiączkowego, a kończy wraz z wystąpieniem owulacji. W czasie jej trwania w organizmie kobiety zachodzi wiele istotnych zmian hormonalnych.

ZOBACZ TAKŻE: Cykl miesiączkowy – czy wiesz, jak przebiega?

Faza folikularna a zapłodnienie i ciąża

We wczesnej fazie folikularnej, pod wpływem estrogenów, dochodzi do przemian struktury błony wyścielającej ścianę macicy. W trakcie menstruacji endometrium ulega złuszczeniu, a w kolejnych dniach – stopniowej przebudowie, dzięki której możliwe jest stworzenie właściwego środowiska do przyjęcia zarodka i rozwoju ciąży. Początkowo proces zgrubienia błony obejmuje nabłonek gruczołowy, a w kolejnych dniach – także głębsze warstwy.

W fazie folikularnej niezwykle ważną funkcję pełni hormon folikulotropowyFSH. Jego rola polega na pobudzaniu pęcherzyków Graafa do wzrostu. Cykl dojrzewania (z jednoczesnym wydzielaniem estradiolu) przechodzi kilka pęcherzyków jednocześnie, ale około szóstego dnia cyklu wyłania się pęcherzyk dominujący.

Wraz z przedostaniem się estrogenów do krwioobiegu i przysadki mózgowej, obniża się stężenie poziomu FSH. Tym samym pęka tylko jeden pęcherzyk Graafa, uwalniając jedną komórkę jajowąFaza folikularna wówczas się kończy, a zaczyna – owulacja. Po niej cykl miesiączkowy wkracza w kolejny etap: fazę lutealną. Jeśli nie nastąpi zapłodnienie, trwa ona do pierwszego dnia miesiączki.

CZYTAJ TEŻ: Zespół LUF, czyli gdy pęcherzyk nie pęka. Czym jest i jak go leczyć?

Warto wiedzieć, że poziom estrogenów wpływa również na obraz śluzu szyjkowego. Pod koniec fazy folikularnej staje się on rozciągliwy i mniej lepki, co szczególnie sprzyja zapłodnieniu.

Skrócona faza folikularna a zaburzenia owulacji

Zgodnie z powszechna opinią, prawidłowy cykl miesiączkowy trwa 28 dni. W rzeczywistości czas jego trwania jest różny u różnych kobiet i mieści się w znacznie szerszym przedziale: 24-35 dni. Jednak gdy regularny dotąd cykl ulega skróceniu, warto skonsultować się z lekarzem.

U kobiet po 30. roku życia krótkie cykle mogą zwiastować wygasanie czynności jajników, a skrócona faza folikularna nierzadko wskazuje na zaburzenia owulacji.

Faza folikularna – wyniki badań

Przyjmuje się, że prawidłowe wartości hormonów płciowych w fazie folikularnej to:

  • FSH: 2,5-10,2 mU/ml;
  • LH: 1,4 – 9,6 mlU/ml;
  • estradiol: 19,5-144,2 pg/ml;
  • inhibina B: 45-120 pg/ml (wczesna faza folikularna); 30-90 pg/ml (późna faza folikularna).

W różnych laboratoriach ustala się różne zakresy wartości referencyjnych, dlatego ważne jest, by uzyskane wyniki badań hormonalnych skonsultować z lekarzem.

Źródło: poradnikzdrowie.pl, novum.com.pl, gazeta.pl

POLECAMY RÓWNIEŻ: Co wpływa na twoje hormony? Te przedmioty stosujesz na co dzień!

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.