Przejdź do treści

5 pytań o antykoncepcję

Współczesne metody hormonalne bardzo się zmieniły od czasu wprowadzenia pierwszej pigułki antykoncepcyjnej. Obecne środki mają odmienny skład oraz często inną niż doustna drogę dostarczenia hormonów do organizmu. Obok tabletki kobieta ma do wyboru pierścienie antykoncepcyjne stosowane dopochwowo raz w miesiącu i plaster naklejany na skórę raz w tygodniu czyli metody, które kobieta zakłada samodzielnie oraz implant podskórny i wkładkę wewnątrzmaciczną, również z hormonami – zakładane w gabinecie ginekologicznym na kilka lat. Wszystkie te metody działają długo i niezwykle skutecznie, a różnią  się pomiędzy sobą także składem hormonów. Ich różnorodność sprawia, że warto wyjaśniać wątpliwości z ginekologiem, aby mieć temat antykoncepcji pod pełną kontrolą i nie dopuszczać do sytuacji awaryjnych. Ginekolog dr Grzegorz Południewski odpowiada na kilka często zadawanych przez kobiety pytań.

CHaBeR News

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

1. Czy podczas stosowania antykoncepcji hormonalnej mogę być pewna, że nie zajdę w ciążę?

Nie ma stuprocentowo skutecznej antykoncepcji, ale zastosowanie hormonów jest najbardziej skutecznym sposobem zabezpieczenia przed nieplanowaną ciążą. Jej skuteczność pokazuje indeks Pearla – to wskaźnik, który określa liczbę ciąż na 100 kobiet, które stosują daną metodę przez rok (inaczej na 1300 cykli stosowania danej metody antykoncepcji). Im niższy wskaźnik, tym wyższa skuteczność danej metody. Dla tabletki antykoncepcyjnej wynosi on 0,1 przy idealnym stosowaniu. Jednak w praktyce skuteczność tabletek może być niższa – 6,0 do 8,0, w przypadku pomyłek takich jak pominięcie tabletki, zaburzeń żołądkowo jelitowych czy przyjmowania niektórych innych leków. Tego typu niespodzianek możemy uniknąć stosując tak zwane niecodziennie sposoby, takie jak pierścień antykoncepcyjny stosowany raz w miesiącu, plaster raz w tygodniu czy implant antykoncepcyjny zakładany podskórnie na 3 lata. Kobiety nie zapominają o nich tak jak o pigułce, a inna droga podania hormonów sprawia, że omijają układ pokarmowy i takie dolegliwości jak wymioty i biegunka nie obniżają ich skuteczności.

 

  1. Skąd wiadomo czy mogę stosować antykoncepcję hormonalną i jakie mogą być przeciwwskazania?

Antykoncepcję dobiera lekarz po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu i badań. Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego przed włączeniem środka antykoncepcyjnego badanie powinno obejmować: dokładny wywiad lekarski, pomiar ciśnienia tętniczego krwi, badanie piersi, badanie ginekologiczne połączone z pobraniem rozmazu cytologicznego.

Przeciwwskazania do stosowania antykoncepcji hormonalnej obejmują między innymi żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (w tym obciążenia w wywiadzie rodzinnym), migreny z aurą, niektóre choroby wątroby, rak piersi (lub podejrzenie), niewyjaśnione krwawienia z dróg rodnych, ciążę lub podejrzenie ciąży. W przypadku takich problemów jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, znaczna otyłość można stosować metody zawierające tylko jeden hormon – progestagen (np. tabletki gestagenne czy implant). Można je stosować u kobiet palących papierosy po 35 roku życia, mających nadciśnienie tętnicze.

  1. Jak dobrać metodę najlepszą dla mnie?

Lekarz zalecając wybraną metodę hormonalną powinien brać pod uwagę czynniki zdrowotne, wiek, wagę, styl życia, to czy kobieta rodziła lub czy planuje dziecko w najbliższym czasie, a także czy jest skrupulatna i nie będzie zapominać o regularnym przyjmowaniu antykoncepcji. Niemniej ważne są także oczekiwania kobiety względem środków antykoncepcyjnych. Dla współczesnych kobiet, poza skutecznością, liczy się dobre samopoczucie oraz wygoda i komfort stosowania.

Obecnie kobiety mają coraz większy wybór środków antykoncepcji hormonalnej. Mogą rozważać przyjmowanie antykoncepcji codziennej lub metod stosowanych raz w miesiącu, raz w tygodniu lub raz na parę lat. Ze stosowaniem preparatów niecodziennych wiąże się mniejsze ryzyko popełniania błędów, co znacząco podnosi ich skuteczność. Dodatkowo, sposób dostarczania hormonów w tych metodach zapewnia dobry efekt przy małym i równym ich stężeniu w krwi. Szczególnie efektywnie hormony wchłaniają się przy zastosowaniu pierścienia antykoncepcyjnego, który uwalnia je w pochwie i stąd dopiero przechodzą one do krążenia. Ten sposób podania hormonów omija układ pokarmowy i zmniejsza ryzyko występowania pewnych dolegliwości towarzyszących klasycznej pigułce. W efekcie wpływa to na zmniejszenie ryzyka wystąpienia takich objawów jak bóle głowy wynikające z wahań hormonów, osłabienie libido, wahania nastrojów.

  1. Jakie badania powinnam wykonywać w trakcie przyjmowania antykoncepcji hormonalnej?

Po rozpoczęciu stosowania antykoncepcji hormonalnej zaleca się odwiedzić gabinet ginekologiczny na wizytę kontrolną po 3 miesiącach. W późniejszym czasie kobiety, które nie mają żadnych dolegliwości, mogą odbywać taką wizytę raz w roku. Wizyta kontrolna obejmuje wywiad lekarski, kontrolę ciśnienia krwi, badanie ginekologiczne, badanie cytologiczne według ogólnie obowiązującego schematu i badanie piersi. Dodatkowo, można wykonać badanie usg piersi (raz na 1-1,5 roku), usg narządu rodnego, rzadziej zalecane są  badania biochemiczne (lipidogram, poziom glukozy, ocena funkcji wątroby). Wskazania do tych badań są ustalane indywidualnie przez lekarza dla każdej pacjentki.

  1. Rozpoczęłam stosowanie antykoncepcji i odczuwam skutki uboczne. Czy to oznacza, że nie mogę w ogóle stosować metod hormonalnych?

Dobranie metody antykoncepcji jest sprawą indywidualną każdej kobiety. Zdarza się, że kobieta nie czuje się komfortowo podczas stosowania antykoncepcji hormonalnej, skarży się na złe samopoczucie. Warto pamiętać, że obecnie mamy do wyboru wiele różnych tabletek antykoncepcyjnych, pierścienie, plaster, implant czy wkładkę domaciczną.

Zmiana preparatu może przynieść poprawę w przypadku takich powikłań jak bolesność piersi, zwiększenie masy ciała (często związane z nadmiernym łaknieniem), przebarwienia skóry, trądzik, spadek libido, dolegliwości ze strony układu trawiennego, wahania nastrojów. Czasami potrzeba spróbować kilku preparatów, zanim uda się znaleźć taki, który będzie dobrze tolerowany.

Wszystkie hormonalne preparaty antykoncepcyjne w Polsce są wydawane z przepisu lekarza. Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków wymienionych  w niniejszym materiale odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku.

Powyższy materiał nie stanowi porady medycznej.

 

Informacja prasowa

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.

Mięśnie dna miednicy podczas ciąży. Zadbaj o płód poprzez hipopresyjne oddychanie

Hipopresyjne oddychanie a mięśnie dna macicy /Na zdjęciu: Kobieta i jej partner trzymają dłonie na ciążowym brzuchu
Fot.: Unspash.com

Ból podczas stosunku, nieprawidłowe krążenie krwi w miednicy, zaburzenia postawy ciała, a nawet obniżenie organów rodnych – te dolegliwości mogą wynikać z nadmiernego napięcia lub osłabienia mięśni dna miednicy. Odgrywają one bardzo ważną rolę w organizmie kobiety – szczególnie w okresie ciąży i wkrótce po porodzie. Ich zaburzeniom można przeciwdziałać – wystarczą proste ćwiczenia oparte na hipopresyjnym oddychaniu. Co to takiego?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Termin: hipopresja odnosi się do zmniejszenia ciśnienia, w tym przypadku w jamie klatki piersiowej, jamie brzusznej i miednicy. Tymczasem tradycyjne ćwiczenia, trening brzucha, grawitacja, a także większość naszych codziennych aktywności prowadzą do hiperpresji, czyli zwiększenia ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej.

– Nie oznacza to, że wykonywanie codziennych czynności i uprawianie sportu jest dla nas złe. W rzeczywistości większość naszych czynności (nawet chodzenie) zwiększa ciśnienie w jamie brzusznej. Dlatego musimy się zająć tym, jak dobrze nasze ciała są w stanie poradzić sobie z tymi naciskami, i zapobiec wystąpieniu urazu lub dysfunkcji – podkreślają przedstawicielki warszawskiego salonu Sztuka Odnowy, który organizuje warsztaty hipopresyjnego oddychania.

CZYTAJ TAKŻE: O której godzinie uprawiać seks, by zajść w ciążę? Odpowiedź znają szwajcarscy naukowcy

Hipopresyjne oddychanie, czyli profilaktyka zaburzeń mięśni dna miednicy

Hipopresyjne oddychanie daje wytchnienie mięśniom dna miednicy i uczy utrzymywania prawidłowego ciśnienia w jamie brzusznej. Przekłada się to m.in. na zwiększenie wydolności organizmu, poprawę krążenia, korekcję postawy, a także zwiększenie świadomości ciała i lepsze przygotowanie do ciąży i porodu.

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat hipopresyjnego oddychania, by lepiej przygotować się do ciąży lub wspomóc swój organizm w regeneracji po porodzie lub przebytych chorobach? Zapisz się na kameralne, 10-osobowe warsztaty, które odbędą się 25 sierpnia 2018 r. o godz. 12.00 w Empik School Warszawa Bemowo (ul. Lazurowa 14, Warszawa). Koszt udziału w spotkaniu: 50 zł.

Organizatorami warsztatów hipopresyjnego oddychania są Sztuka Odnowy i Zdrowie Jego Nać.

Więcej informacji na temat wydarzenia znajdziesz tutaj.

POLECAMY RÓWNIEŻ: Utrudnia zajście w ciążę i przyczynia się do poronień. Czym jest macica dwurożna?

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Faza folikularna – jak przebiega i przygotowuje organizm do ciąży?

Kobieta wśród drzew. W ręku trzyma hula hop. Ilustracja do tekstu: Faza folikularna, cykl miesiączkowy
Fot.: Timothy Paul Smith /Unsplash.com

Na cykl miesiączkowy składa się szereg procesów zachodzących w organizmie kobiety, które powtarzają się regularnie każdego miesiąca. Pierwszy etap, zwany fazą folikularną, trwa 12-14 dni i jest kluczowy w przygotowaniach do ciąży. Jakie zmiany wówczas zachodzą i w jaki sposób wpływają na możliwości prokreacyjne kobiety? Przeczytaj!

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Faza folikularna – kiedy występuje?

Faza folikularna jest pierwszym etapem każdego cyklu miesiączkowego. Rozpoczyna się w pierwszym dniu krwawienia miesiączkowego, a kończy wraz z wystąpieniem owulacji. W czasie jej trwania w organizmie kobiety zachodzi wiele istotnych zmian hormonalnych.

ZOBACZ TAKŻE: Cykl miesiączkowy – czy wiesz, jak przebiega?

Faza folikularna a zapłodnienie i ciąża

We wczesnej fazie folikularnej, pod wpływem estrogenów, dochodzi do przemian struktury błony wyścielającej ścianę macicy. W trakcie menstruacji endometrium ulega złuszczeniu, a w kolejnych dniach – stopniowej przebudowie, dzięki której możliwe jest stworzenie właściwego środowiska do przyjęcia zarodka i rozwoju ciąży. Początkowo proces zgrubienia błony obejmuje nabłonek gruczołowy, a w kolejnych dniach – także głębsze warstwy.

W fazie folikularnej niezwykle ważną funkcję pełni hormon folikulotropowyFSH. Jego rola polega na pobudzaniu pęcherzyków Graafa do wzrostu. Cykl dojrzewania (z jednoczesnym wydzielaniem estradiolu) przechodzi kilka pęcherzyków jednocześnie, ale około szóstego dnia cyklu wyłania się pęcherzyk dominujący.

Wraz z przedostaniem się estrogenów do krwioobiegu i przysadki mózgowej, obniża się stężenie poziomu FSH. Tym samym pęka tylko jeden pęcherzyk Graafa, uwalniając jedną komórkę jajowąFaza folikularna wówczas się kończy, a zaczyna – owulacja. Po niej cykl miesiączkowy wkracza w kolejny etap: fazę lutealną. Jeśli nie nastąpi zapłodnienie, trwa ona do pierwszego dnia miesiączki.

CZYTAJ TEŻ: Zespół LUF, czyli gdy pęcherzyk nie pęka. Czym jest i jak go leczyć?

Warto wiedzieć, że poziom estrogenów wpływa również na obraz śluzu szyjkowego. Pod koniec fazy folikularnej staje się on rozciągliwy i mniej lepki, co szczególnie sprzyja zapłodnieniu.

Skrócona faza folikularna a zaburzenia owulacji

Zgodnie z powszechna opinią, prawidłowy cykl miesiączkowy trwa 28 dni. W rzeczywistości czas jego trwania jest różny u różnych kobiet i mieści się w znacznie szerszym przedziale: 24-35 dni. Jednak gdy regularny dotąd cykl ulega skróceniu, warto skonsultować się z lekarzem.

U kobiet po 30. roku życia krótkie cykle mogą zwiastować wygasanie czynności jajników, a skrócona faza folikularna nierzadko wskazuje na zaburzenia owulacji.

Faza folikularna – wyniki badań

Przyjmuje się, że prawidłowe wartości hormonów płciowych w fazie folikularnej to:

  • FSH: 2,5-10,2 mU/ml;
  • LH: 1,4 – 9,6 mlU/ml;
  • estradiol: 19,5-144,2 pg/ml;
  • inhibina B: 45-120 pg/ml (wczesna faza folikularna); 30-90 pg/ml (późna faza folikularna).

W różnych laboratoriach ustala się różne zakresy wartości referencyjnych, dlatego ważne jest, by uzyskane wyniki badań hormonalnych skonsultować z lekarzem.

Źródło: poradnikzdrowie.pl, novum.com.pl, gazeta.pl

POLECAMY RÓWNIEŻ: Co wpływa na twoje hormony? Te przedmioty stosujesz na co dzień!

Natalia Łyczko

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Redaktorka i korektorka – z zawodu i pasji. Miłośniczka kawy, kotów i podróży.

Między owulacją a okresem. Wszystko, co musisz wiedzieć o fazie lutealnej

faza lutealna
fot. Fotolia

Faza lutealna to druga połowa cyklu, zaczynająca się po owulacji i kończąca się, gdy dostajesz następny okres. Jest to moment, na który większość kobiet nie zwraca uwagi, chyba że mają one problemy z zajściem w ciążę. Ale faza lutealna jest istotna także w kontekście ogólnego stanu zdrowia.

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Jeśli nie leczyłaś się z powodu niepłodności, prawdopodobnie lekarz nigdy nie zapytał cię o twoją fazę lutealną – a jest to szczególnie ważna część cyklu. Kiedy myślimy o poczęciu, większość z nas przechodzi bezpośrednio do konkretnego momentu – kiedy plemniki zapładniają jajeczko.

Ale ciąża nie zacznie się, dopóki zarodek nie znajdzie się w macicy. Aby do tego doszło, twoje ciało musi wytwarzać wystarczającą ilość progesteronu, by zbudować endometrium – grubą błonę śluzową wyściełającą macicę.

Zobacz także: Cykl miesiączkowy – zobacz, jak przebiega krok po kroku

Za krótka faza lutealna- przyczyny

Jeśli twoje ciało nie wytwarza wystarczającej ilości progesteronu, twoja faza lutealna może być krótsza, co może utrudnić zajście w ciążę. Zresztą nawet jeśli nie próbujesz zajść w ciążę, tak krótki okres fazy lutealnej również jest złym znakiem.

Odpowiednia ilość progesteronu ma bowiem kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowych kości, długotrwałego zdrowia serca, dobrego snu i samopoczucia.

Istnieje kilka różnych powodów, dla których możesz nie wytwarzać wystarczającej ilości progesteronu:

Zobacz także: Za krótka faza lutealna. Jakie są objawy?

Oblicz swoją fazę lutealną

Jak stwierdzić, że faza lutealna jest za krótka? Policz dni między owulacją a początkiem następnego okresu (pierwszy dzień pełnego krwawienia, a nie plamienia). Najlepszy wynik to 12 lub więcej dni, mniejsza liczba dni powinna cię zaniepokoić.

Progesteron przyspiesza po owulacji i rośnie jeszcze przez kilka dni. Należy go testować, gdy jest najwyższy, czyli w fazie lutealnej. Zazwyczaj lekarze proszą kobiety, aby przyszły na badanie w 21. dniu cyklu, ponieważ w średnim 28-dniowym cyklu dzień 21. przypada w połowie fazy lutealnej.

Zobacz także: Monitoring owulacji. Jak wygląda to badanie i kto powinien je wykonać?

Jak wydłużyć fazę lutealną?

Leczenie krótkiej fazy lutealnej będzie się różnić w zależności od przyczyny. Jednak wykazano, że istnieje kilka suplementów, które pomagają ją wydłużyć.

  • Witamina C – badanie dotyczące płodności i niepłodności wykazało, że witamina C zwiększa płodność u niektórych kobiet z krótkimi fazami lutealnymi. W badaniu 25% kobiet, które otrzymały witaminę C, zaszło w ciążę w ciągu sześciu miesięcy w porównaniu z grupą leczoną placebo, w której było tylko 11% zajść w ciążę.
  • Suplementacja progesteronu – dobrze jest porozmawiać z lekarzem przed zastosowaniem progesteronu, aby upewnić się, że to naprawdę konieczne. Ważne jest również, aby używać go tylko podczas fazy lutealnej. Dodanie progesteronu podczas fazy pęcherzykowej może zapobiec owulacji
  • Witamina B6 – są zalecenia, które wskazują, że witamina B6 może mieć wpływ na poziom estrogenów i progesteronu w fazie lutealnej. Może powodować ona wzrost poziomu progesteronu przy równoczesnym obniżeniu estrogenów.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Karolina Błaszkiewicz

dziennikarka. Związana z magazynem Chcemy Być Rodzicami i z natemat.pl

Torbiel czekoladowa: przyczyny, objawy i leczenie

torbiel czekoladowa
Torbiel czekoladowa może być objawem endometriozy // fot. Fotolia

Torbiel czekoladowa to rodzaj torbieli jajnika, który pojawia się w przebiegu endometriozy. Jakie są jej przyczyny, objawy i sposoby leczenia?

CHaBeR News

http://www.chcemybycrodzicami.pl/wp/wp-content/uploads/2016/07/pop-up-foto.jpg

Jesteś dla nas ważna!

Chcemy być z Tobą w kontakcie, zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje.

Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.

Endometrioza to choroba, która charakteryzuje się obecnością błony śluzowej macicy poza jej naturalnym umiejscowieniem. Patologiczna tkanka może się pojawić w obrębie otrzewnej jamy brzusznej, głębokich partii mięśniówki macicy, przydatkach, układu pokarmowego i moczowego.

Nieprawidłowe ogniska podlegają takim samym zmianom w czasie cyklu miesiączkowego, jak prawidłowe endometrium, a więc rozrastają się, złuszczają i krwawią. W ten sposób gromadząca się krew stopniowo tworzy cystę o ciemnobrunatnej barwie (stąd nazwa torbiel czekoladowa).

Kolor ten jest wynikiem występowania w treści skrzepów krwi, które powstają w czasie menstruacji. Z biegiem czasu cysta może osiągnąć nawet rozmiar grejpfruta.

Zobacz także: Endometrioza – leczenie, diagnoza, objawy. Sprawdź, co mówi lekarz!

Torbiel czekoladowa – objawy

Ciężko ustalić, które symptomy łączą się z jedynie obecnością torbieli, a które są objawem endometriozy. Pacjentki najczęściej skarżą się na:

  • Ból przy współżyciu
  • Zaburzenia miesiączkowania
  • Ból w okolicy miednicy mniejszej (szczególnie w czasie miesiączki)
  • Ból podczas oddawania moczu i kału

Torbiel czekoladowa – diagnostyka

Diagnostyka torbieli czekoladowych obejmuje badania endoskopowe, USG, rezonans magnetyczny lub badanie markerów nowotworowych (CA-125).

Ostateczne rozpoznanie następuje poprzez badanie histopatologiczne fragmentu zmiany.

Zobacz także: Innowacyjne leczenie endometriozy – na czym polega?

Torbiel czekoladowa – leczenie

W przypadku torbieli czekoladowych najczęściej stosuje się leczenie farmakologiczne i zabiegi operacyjne.

Operacja laparoskopowa jest w tym przypadku również metodą diagnostyczną. Podczas laparoskopii usuwane są ogniska endometriozy, jednak po operacji mogą one ponownie zająć jajniki.

Mniej inwazyjną formą terapii jest leczenie hormonalne. Ma ono na celu zahamowanie wzrostu ognisk endometriozy i ich podatności na krwawienie. W tego typu leczeniu najczęściej stosuje się leki z grupy progestagenów w połączeniu z medykamentami o działaniu androgennym.

Uzupełnieniem kuracji jest leczenie objawowe, w którym stosuje się doustne środki antykoncepcyjne lub leki przeciwzapalne. Zadaniem tych leków jest niwelowanie dolegliwości bólowych.

Należy pamiętać, że nieleczone torbiele grożą pęknięciem, co może doprowadzić do zapalenia otrzewnej i krwotoku wewnętrznego.

Zobacz także: Zioła na niepłodność. Czy mają prawo działać?! Zapytaliśmy dietetyczkę!

Terapie alternatywne

Oprócz standardowego leczenia stosuje się również terapie naturalne, które mogą znacząco poprawić stan pacjentki. Pierwszym krokiem jest zmiana diety. Powinna ona obejmować duże ilości zielonych warzyw. Krótkotrwałe posty warzywno-owocowe mogą przyczynić się do zmniejszenia torbieli i dolegliwości bólowych.Warto też ograniczyć spożywanie mięsa i nabiału.

Należy unikać żywności zawierającej hormony i antybiotyki. Warto zwrócić uwagę, czy w naszych kosmetykach, detergentach, opakowaniach żywności obecne są substancje naśladujące hormony.

W walce z torbielami endometrialnymi mona również sięgnąć po zioła. Sprawdzi się tu szczególnie niepokalanek mnisi, krwawnik, ostropest plamisty, biała piwonia, czy dziki pochrzyn.

Wśród innych niekonwencjonalnych sposobów leczenia torbieli czekoladowych wymienia się akupunkturę, leczenie pijawkami (hirudoterapię), czy okłady na skórę w miejscu występowania cyst.

Pamiętajmy też, że aktywność fizyczna może się wiązać z 40 proc.- 80 proc. zmniejszonym ryzykiem wystąpienia endometriozy. Nadwaga i otyłość związana ze stanem zapalnym w organizmie zwiększa tendencję do zapadalności za różne choroby, w tym na endometriozę.

Tu kupisz najnowszy magazyn Chcemy Być Rodzicami

Źródło: wyleczto.pl, poradnikzdrowie.pl, polki.pl, dietetyk-kliniczny-warszawa.pl/

Chcemy Być Rodzicami

Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja.